Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Haagnau synagoge, gebouwd in 1820 door Léopold, is een voorbeeld van klassieke architectuur uit het eerste kwart van de 19e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn pilastergevel, zijn verstrengeling en pediment, evenals zijn drie-schip interieur. Het gebouw, gemaakt van gesneden steen en honingraat, is bedekt met platte tegels. Het huisvest glas-in-lood ramen gemaakt door Tristan Ruhlmann, geplaatst aan beide zijden van de Heilige Ark, aangeboden door de gemeente.

De synagoge vervangt twee vroegere gebouwen, waarvan sommige bewaard zijn gebleven in de huidige ingang: gedenkplaten van de synagogen van 1492 en 1683. Deze overblijfselen herinneren aan de oude Joodse aanwezigheid in Haguenau, getuigd uit de dertiende eeuw. De middeleeuwse Israëlische begraafplaats, gelegen aan de Rue d'Ivere en nog steeds in gebruik, bevat ongeveer 3000 graven, waarvan de oudste dateert uit 1654.

De synagoge werd in 1959 met zijn bijgebouwen gerestaureerd en beschadigd door een bombardement in 1944. In 1897 werd het orgel van Benfeld, het eerste orgel in een synagoge van de Elzas, uitgestorven. Zijn opmerkelijke meubels omvatten fonteinen van abluties, een middeleeuwse tympanum, Hanouca kandelaars, en herdenking plaquettes.

De synagoge van Haguenau, opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten sinds 29 augustus 1984, illustreert de continuïteit van een van de oudste Joodse gemeenschappen in de Elzas. Zijn architectuur en geschiedenis weerspiegelen de culturele en religieuze ontwikkelingen in de regio, gekenmerkt door perioden van welvaart en vervolging.

Het monument bewaart ook liturgische en artistieke voorwerpen, zoals een bas-reliëf en een kroonluchter, terwijl het lokale historische museum elementen van het Hagenoviaanse Joodse erfgoed vertoont. Rue du Grand-Rabbin-Joseph-Bloch, waar de synagoge staat, brengt hulde aan een grote figuur in de gemeenschap.

Historische bronnen, waaronder het werk van Claude Heymann en Robert Weyl, benadrukken het belang van deze plek in de regionale geschiedenis. De archieven vermelden ook invloedrijke rabbi's, zoals Joseph Bloch, evenals lokale kunstenaars, zoals glasschilder Tristan Ruhlmann, wiens glas-in-lood ramen het gebouw nu verrijken.

Externe links