Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De aquaducttanks van Vallon d'Arche zijn overblijfselen van een Gallo-Romeins hydraulisch systeem gelegen in Saint-Romain-au-Mont-d'Or, in de metropool Lyon. Dit werk, geïntegreerd met het aquaduct van de Monts d'Or, veroverde de lokale wateren om de oude stad Lugdunum te voeden. Dit aquaduct, een van de vier die Lyons dienen, is 26 km lang en kenmerkt zich door zijn bescheidenheid en zijn beperkte lengte in vergelijking met andere soortgelijke infrastructuren. De route, gedeeltelijk ondergronds, volgt de vlakke bochten van de Gold Mountains, met secties nog zichtbaar in verschillende gemeenten, waaronder Saint-Romain-au-Mont-d'Or.

Het aquaduct van de Monts d'Or, gedateerd tussen 20 v.Chr. tot 20 v.Chr. volgens recent onderzoek, had kunnen worden geïnitieerd door Marcus Vipsanius Agrippa. Het omvatte kunstwerken zoals brugsifonen, nu vermist, en zoekt naar onderhoud. Bij Saint-Romain-au-Mont-d'Or voedde de gevangenneming van de vallei van Arches, nog gedeeltelijk zichtbaar, het aquaduct via twee galerijen en twee stapelkamers. Deze site, geclassificeerd als een historisch monument in 1991, is opmerkelijk om zijn staat van instandhouding en zeldzaamheid onder Romeinse aquaducten.

Het hydraulische systeem van de Arches vallei omvat een superieure kamer met verschillende oude elementen (toil mortier, tegulae), terwijl de onderste kamer, hoewel opnieuw ontworpen, blijft functioneel. Het hier vandaag verzamelde water vormt de stroom van Vallon d'Arches, los van het oorspronkelijke aquaduct. Volgens Guy Jouvet's hypothese, kan deze vangst de uitbreiding van het aquaduct tot Poleymieux-au-Mont-d'Or, verklaren een lokale hoogte van 4 meter. Het complex, beschermd door een strook van 50 meter in de Lyon PLUH, is sinds 2013 het onderwerp van archeologische monitoring.

Het aquaduct, weinig bekend vanwege de discretie van zijn overblijfselen, werd in de 19e eeuw bestudeerd door geologen zoals Albert Falsan en Arnould Locard, die zijn zichtbare delen in kaart brachten. Tussen 1991 en 2007 vonden acht preventieve archeologische operaties plaats langs de veronderstelde route. Hoewel de meeste resten te lijden hebben gehad van erosie, landbewegingen of steengroeven, blijven sommige secties, zoals de sectie Bois des Cieux in Curis-au-Mont-d'Or, toegankelijk. De theoretische stroom van het aquaduct, geschat op 2.000 tot 15.000 m3/dag volgens de bronnen, roept nog steeds debat onder historici op.

Gerangschikt een historisch monument onder de naam van aquaduct tanks van Vallon d'Arche, deze site is gemeenschappelijk eigendom en algemeen gesloten voor het publiek, behalve tijdens de Europese Erfgoeddagen. Het is het enige stroomgebied dat zichtbaar is tussen de aquaducten van Lyon en een van de weinige intacte voorbeelden van de Romeinse wereld. Recente opgravingen, zoals die uitgevoerd tussen 2019 en 2020 in de buurt van de Gambins in Poleymieux-au-Mont-d'Or, hebben de oude oorsprong van het werk bevestigd en verfijnd de kennis van de oorspronkelijke lay-out.

Het aquaduct van de Monts d'Or illustreert de Romeinse vindingrijkheid in het waterbeheer, met een route aangepast aan topografische beperkingen. Zijn lopende studie stelt ons in staat om de watervoorziening van Lugdunum, hoofdstad van Galliërs, en de bouwtechnieken die tijdens het Gallo-Romeinse tijdperk werden gebruikt beter te begrijpen. De overblijfselen van Saint-Romain-au-Mont-d'Or, hoewel gedeeltelijk, bieden een waardevolle getuigenis van dit hydraulische erfgoed, nu beschermd en gewaardeerd in het kader van de Metropolitan PLUH.

Externe links