Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Nîmes Gemeentetheater, ook bekend als het Grand Théâtre, werd eind 18e eeuw ontworpen door de Parijse architect Meunier. In 1803 voor Maison Carrée werd het in 1827 uitgebreid met een ionische colonnade, daarna in 1837. Zijn neoklassieke stijl, gekenmerkt door een portaal van tien kolommen versierd met het woord Theater, riep oude architectuur. De interieurdecoratie werd toevertrouwd aan de schilder Lesueur in 1830, terwijl Chevillon versiering maakte in 1840.

In 1860 werd een eerste brand nabij de decoraties gecontroleerd zonder grote schade. In 1949 werd het theater verwoest door een criminele brandstichting van Eva Closet, een zangeres die wraak zocht op het ontslag van koren onder leiding van haar schoonzoon José Faès. Alleen de haven overleefde, ontmantelde en hervestigde zich in de jaren 1980 op het rustgebied van Caissargues, tussen Nîmes en Arles.

Het gebouw, rechthoekig met een ronde kamer en twee grote trap, herbergde ook een open haard boven de vestibule. Na de vernietiging werd het vervangen door het Kunstplein, de huidige grote culturele plaats van Nîmes. De colonnade, een beschermd element sinds 1949, behoudt nu een puur sierfunctie op zijn huidige locatie.

Het theater illustreerde het culturele belang van Nîmes in de 19e eeuw, een stad gekenmerkt door haar Romeinse erfgoed en een prestigieuze bourgeoisie. Zijn verdwijning symboliseert ook de kwetsbaarheid van monumenten voor historische gevaren, ondanks hun officiële bescherming.

Toekomst

De tien gebeeldhouwde stenen zuilen ondersteunen de verstrengeling met het woord Theater roepen oude architectuur op. Na de brand bleven ze tot de jaren tachtig op hun plaats. Ze werden vervolgens overgebracht naar het rustgebied van Caissargues (snelweg A54), tussen Nîmes en Arles, waar ze momenteel een sierfunctie hebben.

Externe links