Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Theater Edward VII - Parijs 9e à Paris 1er dans Paris 9ème

Patrimoine classé
Théâtre
Théâtre ou salle de spectacle de Paris
Paris

Theater Edward VII - Parijs 9e

    16-22 Boulevard des Capucines
    75009 Paris 9e Arrondissement
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Théâtre Édouard VII - Paris 9ème
Crédit photo : Danglars2 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1911-1913
Bouw van theater
1916-1929
Richting Alphonse Franck
1931-1940
Transformatie naar bioscoop
1977
Historisch monument
2001
Heropening na renovatie
2018
Aankomst van Pascal Legros
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevels en daken op de straten van de gebouwen, alsmede de vestibule, de foyer en de kamer met hun decoratie van het theater Edouard VII gelegen 10, Place Edouard-VII (cad. 09:02 AR 18): inschrijving bij decreet van 30 december 1977

Kerncijfers

Henri Nénot - Architect Regisseert de vastgoedoperatie inclusief het theater.
Alphonse Franck - Directeur theater Beheert de kamer van 1916 tot 1929.
Maurice Lehmann - Directeur theater Regisseerde het theater in 1930-1931.
Bernard Murat - Co-directeur vervolgens directeur Regie vanaf 2001 alleen al sinds 2007.
Pascal Legros - Huidige directeur Hoofd theater sinds 2018.

Oorsprong en geschiedenis

Theater Edward VII, ook bekend als Theater Edward VII - Sacha-Guitry, is een theater in het 9e arrondissement van Parijs. Het maakt deel uit van een vastgoedoperatie uitgevoerd tussen 1911 en 1913 door architect Henri Nénot, waaronder een luxe hotel, kantoren, winkels en dit theater. De gevel, ontworpen door de Britse architect Sprague, is harmonieus geïntegreerd met het architectonische ensemble van het plein, tussen Madeleine en Opera Garnier. Sinds 1996 is het eiland, waaronder ook Olympia, uitgebreid gerenoveerd.

Het theater heeft een opeenvolging van opmerkelijke regisseurs gehad. Van 1916 tot 1929 was Alphonse Franck de leider, gevolgd door Louis Verneuil in 1929 en Maurice Lehmann van 1930 tot 1931. In 1931 veranderde de Twenty Century Fox het theater in een bioscoop tot 1940, voordat het een theater werd onder leiding van Robert Gallois. De volgende decennia zagen figuren als Jean-Michel Renaitour, Pierre Béteille (1944), Elizabeth Hijar (1951-1958), Raymond Rouleau, Claude Génia en Wilfrid Dodd (1966).

In de jaren zeventig en tachtig werd het theater geregisseerd door persoonlijkheden als Simone Valère en Jean Desailly (1976-1978), Pierre Bergé en vanaf 1981 Jacqueline Cormier. Julien Vartet nam het over in 1989. Na een sluiting in 2000 heropende het theater in 2001 onder de co-directie van Bernard Murat en Jean-Louis Livi, daarna onder de exclusieve leiding van Bernard Murat vanaf 2007. Pascal Legros is sinds 2018 directeur.

Deels genoemd als een historisch monument sinds 1977, de Edward VII Theater ziet zijn gevels, daken, vestibule, open haard en kamer beschermd voor hun inrichting. De architect Henri Nénot, meester van de algemene vastgoedoperatie, markeerde deze plek met zijn stedelijke integratie en architectonische elegantie, typisch voor het eerste kwart van de twintigste eeuw.

Externe links