Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De tempel van de Essarts van Grand Couronne is een Gallo-Romeinse vestige geïdentificeerd als een fanum, type heiligdom typisch voor deze periode. De eerste opgravingen, uitgevoerd in 1902 door L. De Vesly, onthulden het algemene plan van de tempel en onthulden een cultusstructuur omringd door een galerij en een centrale cella. De opgegraven archeologische objecten, waaronder munten, werden in 1903 afgezet in het departementale museum van Oudheden, dat het begin van de wetenschappelijke studie van de site markeerde.

In 1966-1967 voerde Charles Schneider aanvullende onderzoeken uit naar het puin van de vorige opgravingen, wat de aanwezigheid bevestigde van een kamer die de heilige ruimte afgebakend. De ontwikkeling van de RN138 in 1991 vereist een archeologische diagnose, die de gedegradeerde toestand van de site benadrukt: de helling van de weg gedeeltelijk verduisterde het gebouw, terwijl ondergrondse opgravingen beschadigde de zuidelijke en oostelijke muren. Drie gaten in het fanum en negentien aan de rand lieten toe om de ruimtelijke organisatie van het heiligdom te verduidelijken, ondanks de erosie van de resten.

Bij decreet van 9 november 1922 werd een historisch monument opgericht, de tempel illustreert het belang van lokale culten tijdens de Gallo-Romeinse periode in Normandië. De opeenvolgende opgravingen benadrukten de complexiteit van de site, waarbij een centraal religieus gebouw werd gecombineerd met een heilige omheining, hoewel zijn huidige staat niet langer een gemakkelijke lezing van zijn oorspronkelijke plan toestaat. De bijbehorende collecties, bewaard in het Museum of Antiquities, blijven een belangrijke bron voor het begrijpen van de rituele praktijken van de periode.

Externe links