Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Carreau du Temple, gelegen in het 3e arrondissement van Parijs, is een voormalige overdekte markt gebouwd in de 19e eeuw. Oorspronkelijk herbergde deze site een welvarende middeleeuwse markt, genietend van privileges zoals het asielrecht voor insolvente debiteuren. Aan het begin van de 19e eeuw, werd het een markt gespecialiseerd in frituren en oude kleding, met houten hangars gebouwd tussen 1809 en 1811. Deze installaties werden in 1863-1865 vervangen door zes moderne ijzer-, glas- en bakstenen paviljoens ontworpen door de architecten Ernest Legrand en Jules de Mérindol.

In 1904 organiseerde Le Carreau de eerste Parijse beurs, maar vier van de zes paviljoens werden al in 1905 ontmanteld. Vanaf de jaren vijftig nam de markt geleidelijk af, van 1.000 handelaren tot ongeveer 10 in de jaren 2000. Bedreigd door sloop in 1976 om plaats te maken voor een parkeerplaats, werd het gered dankzij een burger mobilisatie. Gerangschikt als een historisch monument in 1982, werd het volledig gerestaureerd tussen 2007 en 2014 tot een multidisciplinaire ruimte die cultuur, sport en evenementen combineert.

De Tempel Carreau was ook een feestelijke en culturele plek. In de 19e eeuw was het de thuisbasis van gouggets, zingen samenlevingen zoals de Kinderen van Goguette, en organiseerde een carnaval cavalcade voor Mi-Careme elk jaar, met de verkiezing van een koningin. Deze tradities verdwenen in de 20e eeuw. Vandaag biedt de site gevarieerde programmering: hedendaagse dans, concerten, tentoonstellingen, sport en artistieke residenties, met behoud van het commerciële en architectonische erfgoed.

Archeologische opgravingen uitgevoerd in 2003 onthulden de apsis van de kerk van Sainte-Marie-du-Temple, herinnerend aan de middeleeuwse geschiedenis van de plaats. Het renovatieproject, geleid door architect Jean-François Milou, omvatte moderne ruimtes zoals een 250-zits auditorium, dansstudio's en multifunctionele kamers. De Carreau wordt nu beheerd door een lokale openbare onderneming, die gemeentelijke subsidies en eigen middelen combineert om haar activiteiten te financieren.

De historische markt werd georganiseerd in gespecialiseerde paviljoens, zoals het plein van het Palais Royal (topis, zijde) of het plein van het Zwarte Woud (cuir). Deze divisies weerspiegelden de commerciële diversiteit van de site, die aan het eind van de 18e eeuw tot 4.000 mensen trok. De Rotonde, gebouwd in 1788-1790, was een bevoorrechte plek voor winkels, dankzij de status van extraterritorialiteit. Deze elementen verdwenen bij opeenvolgende reconstructies, maar de naam Carreau bleef bestaan en riepen zijn verleden op als plaats van uitwisseling en ontmoeting.

Externe links