Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse tempel van Orléans ontstond in de lokale Gereformeerde gemeenschap, waarvan de eerste plaats van aanbidding, opgericht in Checy in 1599, werd vernietigd na de intrekking van het edict van Nantes in 1685. Pas in de 19e eeuw kon de gemeenschap een tempel herbouwen, die na meer dan een eeuw verbod weer op gang kwam.

De huidige tempel werd tussen 1836 en 1839 gebouwd op de plaats van de voormalige kerk van St. Peter Empont, verwoest in 1830. Geprojecteerd door pastoor Rosseloty en architect François-Narcisse Pagot, nam hij een centraal cirkelvormig plan aan, aanvankelijk overdonderd door een houten koepel bedekt met zink. Deze koepel stortte in 1912 in en werd vervangen door een gewapend cement, het werk van ondernemer Edward Basin.

Het interieur behoudt originele elementen zoals de preekstoel, gemaakt door Marchais, Rebut en Benaardeau, evenals houtwerk gesigneerd Hourtin. De stand, ondersteund door gietijzeren zuilen, getuigt van het vakmanschap van die tijd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de tempel indirect gekoppeld aan verzetsdaden: Coralie Beluse, directeur van een nabijgelegen protestants weeshuis, redde Joodse kinderen, een verbintenis die in 2016 werd erkend door de inhuldiging van een gedenkplaat.

Geplaatst met de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1975, de tempel illustreert zowel de turbulente geschiedenis van het protestantisme in Frankrijk en de architectonische evolutie van plaatsen van aanbidding in de 19e eeuw. De ionische poort, metopes versierd met medaillons en sociale geschiedenis maken het tot een emblematisch erfgoed van Orleans.

De parochie, een lid van de United Protestant Church of France, bestendigt vandaag de dag een cultus- en gemeenschapstraditie die meer dan vier eeuwen geleden is begonnen, ondanks de historische breuken die de Hervormde gemeenschap heeft geleden.

Externe links