Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Fraxine Thermos zijn afkomstig uit de thermale bronnen die sinds de 15e eeuw bekend zijn in Ornolac-Ussat-les-Bains. In 1787 schonk Louis de Fraxine, Baron d'Ornolac, de sommatieve faciliteiten (diepen in de grond en rudimentaire baden) aan de Pamiers hospices. Deze eerste ontwikkelingen, beschreven als ongemakkelijk en blootgesteld aan Ariège overstromingen, omvatten zes baden en twee fonteinen, gegroepeerd in niet-gebonden gebouwen.

In het midden van de 19e eeuw, ervoer het station een grote boom met de bouw van een nieuw etablissement tussen 1845 en 1855. De ingenieur Jules François en de architect Casimir Durrieux ontwerpen een neoklassiek gebouw van 99 meter lang, met een galerie met 34 dorische bogen en twee zijpaviljoens. De werkzaamheden omvatten ondergrondse galerijen om thermaal water (temperatuur variërend van 31°C tot 37°C) te kanaliseren en te voorkomen dat men zich vermengt met koud Ariège water. De gevel is versierd met bas-reliëfs in keramiek (putti spelen met bloemenslingers) en een vegetarische fries, gemaakt door de broers Virebent van Toulouse in 1855.

In het interieur bevinden zich veertig badcabines uitgerust met Carrara marmeren badkuipen (nu ontbreekt), verlicht door natuurlijke dagen boven de deuren. De interieurdecoraties, geschilderd in licht rood, omvatten gemalen chambranles en versierde caps. De galerij, aanvankelijk geopend, werd geglazuurd in de 20e eeuw. Het bestuurlijk gebouw, gebouwd in 1855 aan de andere kant van de avenue, werd aan het eind van de 20e eeuw omgevormd tot een residentie. Het ensemble, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1991, weerspiegelt de evolutie van badpraktijken en humanitaire thermische architectuur.

De thermale bronnen, die sinds de 18e eeuw in gebruik waren, waren aanvankelijk onzeker. Een plan van 1821 onthult een gebouw behuizing ongeveer twintig badkuipen, waarschijnlijk een juxtapositie van kleine gebouwen naast elkaar. Het reconstructieproject van 1845, goedgekeurd door de Pamiers Hospice (eigenaar sinds 1787), bevat een monumentale peristijl en versterkte funderingen om het gebouw nabij de berg te stabiliseren. De kosten van decoraties (1.080 frank voor keramiek, 70 frank voor fresco's) worden gedekt door een overheidssubsidie van 5.000 frank.

In de 20e eeuw werd de modernisering beperkt tot de geglazuurde sluiting van de galerie en het verdwijnen van terracotta volutes die de deuren inhaalden. De marmeren badkuipen, beschreven als innovatief in 1869 met hun douchesysteem, werden verwijderd. Vandaag de dag behoudt het privé-eigendom Thermes Fraxine zijn neoklassieke structuur en zijn thermische roeping, hoewel interieurontwikkelingen zijn geëvolueerd.

Externe links