Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het theater van Jublains, gelegen in de huidige gemeente Jublains (Mayenne, Pays de la Loire), werd gebouwd tussen 81 en 83 tijdens het bewind van keizer Domitianus. Aangeboden aan de stad door een rijke koopman genaamd Orgétorix, illustreert het de eeuwigheid van een Gallische elite op de rand van de Romeinse culturele assimilatie. De architectuur, aanvankelijk van bijna cirkelvormig plan, werd in de tweede eeuw onder Hadrianus uitgebreid tot een meer klassieke halve cirkel, zonder ooit fewn gevechten.

Het monument, geïdentificeerd in de 19e eeuw en meerdere malen gezocht (1843, 1865, 1926-1928), werd pas in de jaren tachtig volledig ontruimd. Met behulp van een natuurlijke helling, de houten standen en stenen structuren weerspiegelen Gallo-Romeinse bouwtechnieken. Fragmenten van decoraties, zoals de "masker pilaar" gevonden in hergebruik in de nabijgelegen castellam, suggereren theatrale versiering, hoewel weinig elementen blijven.

Het theater is geïntegreerd in het hedendaagse culturele leven en herbergt nu concerten, toneelstukken en filmvertoningen, die haar oorspronkelijke roeping volhouden. De opmerkelijke staat van instandhouding, in combinatie met die van de andere resten van Noviodunum (forum, thermale baden, castellam), maakt het een belangrijke archeologische site in West-Frankrijk, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1917.

De stad Noviodunum, waarvan het theater centraal staat, werd onder Augustus gesticht als hoofdstad van de Diblintes, een geromaniseerde Keltische bevolking. De daling begon in de derde eeuw, met het verlies van zijn politieke status ten gunste van Le Mans. Het theater werd, net als andere monumenten, gedeeltelijk herbouwd in het Merovingische tijdperk, voordat het herontdekt werd door moderne archeologen.

De opgravingen van de 19e en 20e eeuw, uitgevoerd door figuren als Augustin Magdelaine of Henri Barbe, lieten toe zijn geschiedenis te herstellen. Recent onderzoek (1980-1990) heeft zijn rol in de lokale Romanisering bevestigd, evenals zijn geleidelijke stopzetting vanaf de vierde eeuw, gekoppeld aan de strategische achteruitgang van de stad.

Externe links