Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Théâtre Montparnasse, oorspronkelijk Gaîté-Montparnasse genoemd, werd in 1868 gebouwd door de limonadier François Jamin uit materialen teruggevonden uit het theater van de Universele Tentoonstelling van 1867. Opende als café-concert onder de naam Concert de la Gaîté-Montparnasse, verwelkomde het grote artiesten als Polin, Yvette Guilbert of Mayol, voordat het een bezienswaardigheid werd van de muziekhal met figuren als Maurice Chevalier of Fréhel. De ingang, eerst gelegen Chaussée du Maine, werd verplaatst naar de Rue de la Gaîté, en gas verlichting maakte plaats voor elektriciteit in 1896.

In de jaren dertig van de vorige eeuw werd Georgius door het verval van het café-concert gedwongen de plaats over te nemen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog beleefde de muziekzaal een hernieuwde populariteit. Vanaf 1945 veranderde Agnès Capri hem in avant-gardetheater (Théâtre Agnès Capri), daarna werd hij geregisseerd door figuren als Michel Fagadau (1958/1982) en Louis-Michel Colla (sinds 1998). Het theater, geregistreerd als historisch monument in 1984, heeft 399 zetels en blijft een pijler van de Parijse scène, het combineren van klassieke (Vader Kerstmis is een stuk afval) en hedendaagse creaties.

De architectuur van het theater, gedeeltelijk geërfd van de Universele Tentoonstelling, behoudt een originele interne structuur, terwijl de gevel werd herbouwd. Meerdere malen gerenoveerd (met name in 1958 door Michel Fagadau), in 2010 sloot hij zich aan bij het netwerk Théâtres parisiennes șiés, een groep van 50 particuliere theaters. Vandaag biedt het eclectische programmering, van one-man-show (Patrick Timsit) tot literaire aanpassingen (The Bossu de Notre-Dame), terwijl het toegankelijk is voor mensen met beperkte mobiliteit en airconditioning.

Externe links