Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Théâtre du Palais-Royal ontstond in 1637, toen kardinaal Richelieu een theater bouwde in de oostvleugel van het Palais-Royal om het monopolie van het Hôtel de Bourgogne te doorbreken. In 1641 verwelkomde hij achtereenvolgens het gezelschap van Molière (1662-1673) en de Koninklijke Muziekacademie van Lully. De hal, verwoest door twee branden (1763 en 1781), werd ten westen van het paleis herbouwd onder Philippe d'Orléans, de toekomstige Philippe-Égalité, die de tuinen en omliggende gebieden verbouwde.

In 1784 werd een kleine kamer gewijd aan marionetten, het theater van Beaujolais, gebouwd in Joinville's peristyle. In 1790 ingekocht door Mademoiselle Montansier, veranderde ze hem in een Montansier theater, een aantal keren hernoemd (Variétés, Montagne) voor de sluiting in 1812. Na een periode van verval als café-concert, werd de plaats herboren in 1831 als het Palais-Royal theater, geleid door Dormeuil en Poirson, waardoor het een hoge plaats in de vaudeville en de operetta.

Het huidige gebouw, herbouwd in 1831 en herbouwd in 1880 door Paul Sédille in neo-Louis XV stijl, staat bekend om zijn gouden decoraties en metalen trap. In 1930 (gevels) en 1993 (binnen) heeft het een historisch monument met 716 zitplaatsen. Geassocieerd met figuren als Offenbach, Meilhac en Hortense Schneider, blijft hij een actief privétheater, lid van de Associate Theatres van Parijs sinds 2010.

De geschiedenis weerspiegelt de artistieke en politieke evoluties van Parijs, van barokke voorstellingen onder Richelieu tot de vaudevilles van het Tweede Rijk. Branden, reconstructies en veranderingen in richting (Lomel, Montansier, Dormeuil) illustreren haar veerkracht. Vandaag heeft het een ononderbroken theatrale traditie behouden voor bijna vier eeuwen.

De toegang is via de metrostations Palais-Royal, Musée du Louvre, Bourse en Pyramides. Het theater wordt sinds 2013 gerund door Francis Nani en Sébastien Azzopardi.

Externe links