Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Gallo-Romeinse Theater van Alba-la-Romane is een emblematisch gebouw van de Helvian civitas, een oude hoofdstad bekend als Alba Helviorum. Het illustreert de overgang tussen lokale architectonische tradities en Romeinse invloed, met drie belangrijke fasen van de bouw: rond 20 v.Chr. (onregelmatige vorm geërfd van Griekse en Keltische tradities), onder Tiberius (15-45 n.Chr.) (expansie en Romanisatie), en aan het begin van de 2e eeuw (c. 120) (laatste eenwording met portaal en achtertuin). De cellara, eerst gemengd (stenen hieronder, hout boven voor Keltische populaties), evolueert naar een volledig gemetselde structuur, die de progressieve assimilatie van Romeinse normen weerspiegelt.

Het theater wordt geleidelijk verlaten vanaf het einde van de derde eeuw, zoals het hele monumentale centrum van Alba. Het werd herontdekt in 1819-1821 en werd in 1872 doorzocht en vervolgens gerestaureerd, met name in 1945 (met de hulp van Duitse gevangenen), 1982 (totale vrijlating van de cellara) en 2019-2020 (reconstructie van een houten scène over de stroom van Aunas). In 1959 en 1986 werd een Historisch Monument gerund en het is nu eigendom van het departement van de Ardèche.

De unieke architectuur omvat de stroom van Aunas, gechanneld om het gebouw tussen de cellara en de scène te kruisen, waarschijnlijk symbolisch eerder dan topografische. De kelder, met een uiteindelijke diameter van 68,40 m, kon plaats bieden aan maximaal 3.000 toeschouwers (vergeleken met 6.000 in de eerste staat), met steen staat voor de Romanized elites en houten structuren voor de inboorlingen. Het Orkest, versierd met marmer en erestoelen met leeuwenpoten, en de podiummuur versierd met Korinthische zuilen en standbeeldniches, markeren zijn prestige.

De archeologische site van Alba-la-Romaine, waarvan het theater een centraal element is, onthult de Romeinse stedelijke organisatie: verkeersroutes, forum, tempel, en portico gebieden. De opgravingen brachten aan het licht de nauwe banden tussen het theater en de Bagnols heiligdom, herbouwd als een metselwerk in de eerste eeuw, wat een sterk verlangen naar Romanisering markeert. Het geleidelijk verlaten van het monument valt samen met het verval van de stad bij het begin van de late oudheid.

Vandaag de dag biedt het gerestaureerde theater een zeldzaam voorbeeld van Gallo-Romeinse theater op het podium op beek, waarbij Keltisch erfgoed en Romeinse innovaties worden gecombineerd. De laatste interventies (2019-2020) maakten het mogelijk een houten scène te restaureren, waarbij het oorspronkelijke gebruik voor openbare optredens werd genoemd, in een omgeving waar verering, politiek en entertainment werden gemengd.

Externe links