Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Gallo-Romeinse theater in Gennes is een atypisch performancegebouw dat de kenmerken van een theater en een Romeins amfitheater combineert. Gebouwd in de tweede eeuw, maakt het deel uit van een oude secundaire agglomeratie van 20 hectare, waaronder thermale baden, aquaduct en habitats. De architectonische stijl, het mengen van puin en tegels, is typisch voor Gallo-Romeinse landelijke gebouwen. De opgravingen, uitgevoerd tussen 1862 en 1901, onthulden houten tribunes en merovingische sarcofaag, wat een latere begrafenishergebruik verklaart.

Geplaatst op een vallei om de natuurlijke topografie te exploiteren, vermindert het monument metselwerk behoeften. Georiënteerd om de schittering van toeschouwers te vermijden, volgt hij de aanbevelingen van Vitruve. De halfronde kelder, met een diameter van 94 m, kon geschikt zijn voor 5.000 personen, met ruimtes gereserveerd voor notabelen. De elliptische arena (43,60 × 38,55 m) werd begrensd door een wandpodium en dienstgangen, waaronder een afvoersysteem (eripe).

De site, bezocht tot de vierde eeuw, daalde vervolgens, hoewel er late objecten werden gevonden. In het Merovingische tijdperk werd het een begraafplaats. In 1837 werd het gesigneerd door de Franse Archeologievereniging en in 1986 als historisch monument geclassificeerd. Vandaag de dag is het een gemeenschappelijk eigendom dat getuigt van het belang van secundaire agglomeraties in Romeinse Gallië, vaak met hybride monumenten zoals deze theater-amphitheater.

Gennes is ook een van de voorgestelde locaties voor Robrica, een onzekere etappe tussen Tours (Caesarodunum) en Angers (Juliomagus) op de Puisinger tafel. Dit oude netwerk en de aanwezigheid van thermale baden, een nimf en een waterreservaat (getest door Michel Provost) suggereren een dynamische agglomeratie, gekoppeld aan uitwisselingen en Gallo-Romeinse religieuze leven.

Externe links