Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse thermale baden van Entrammes, ontdekt in 1987 tijdens de restauratie van de kerk, dateren uit het midden van de tweede eeuw. Hun bijzonderheid ligt in hun gedeeltelijke behoud in hoogte, waaronder een zuidelijke muur van meer dan 8,50 m hoog en een intacte hypocauste. Deze overblijfselen, geïntegreerd in de structuur van de huidige kerk, onthullen een langdurig gebruik tot de vijfde eeuw, vóór hun transformatie in een plaats van paleo-christelijke aanbidding in de zevende eeuw.

De archeologische opgraving onthulde vier enfilade stukken (frigidarium, tepidarium, caldarium en cella solaris), evenals een buiten ketelruimte. Een laat kapitaal en elementen zoals een ambon of klokken mosselen getuigen van het hergebruik van de site. De thermische cursus, atypische, vereiste gebruikers te lussen, met opeenvolgende stappen in de warme, warme en koude ruimtes.

De geschiedenis van de site wordt gekenmerkt door grote veranderingen: de verwijdering van de noordelijke muur in 1544, dan de uitbreiding van de kerk in de negentiende eeuw, die gedeeltelijk veranderde de resten. Gerangschikte historische monumenten in 1988, de thermale baden zijn nu gescheiden van de culturele ruimte door een muur, waardoor hun bezoek. Hun zeldzaamheid, vooral ten noorden van de Loire, roept vragen op over het bestaan van een oude agglomeratie in Inter Amnes, tussen twee rivieren.

Het Verdrag van Entrammes, dat in 863 tussen Charles le Chauve en Salomon de Bretagne werd ondertekend, had daar kunnen worden onderhandeld, hoewel deze hypothese nog moet worden bevestigd. Verstoringen in verband met een oude zandsteen beperken de kennis van de archeologische omgeving, maar behouden overblijfselen bieden een uitzonderlijke getuigenis van de Romeinse thermische architectuur in het noorden van Gallië.

Externe links