Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Tafel bij het Duivels Verleden Ontwerp à Passais dans l'Orne

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Dolmens
Orne

Tafel bij het Duivels Verleden Ontwerp

    Le Domaine
    61350 Passais Villages
Table au Diable de Passais-la-Conception
Table au Diable de Passais-la-Conception
Table au Diable de Passais-la-Conception
Crédit photo : Bicaisse - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
2700 av. J.-C.
2600 av. J.-C.
0
1900
2000
3200-2200 av. J.-C.
Bouw van een overdekte oprit
16 août 1973
Historische monument classificatie
années 1990
Zoeken en herstellen
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Dolmen dit la Table au Diable (cf. G 51): classificatie bij decreet van 16 augustus 1973

Kerncijfers

Antoine Chancerel - Archeoloog Studie en publicatie op de site (2007, 1990)
Léon Coutil - Lokale historicus Inventaris van Orne megaliths (1926)

Oorsprong en geschiedenis

La Table au Diable is een megalithische overdekte oprit in Passais Villages, Orne departement, Normandië. Daterend tussen 3200 en 2200 v.Chr., dankzij opgravingen uitgevoerd in de jaren negentig, behoort het tot het recente Neolithicum. Dit grappige monument, gericht op het oosten-westen, bestaat uit een 12 m lange kamer begrensd door dolerite orthostaten, omgeven door een graniet obovid cairn. Archeologen ontdekten een bescheiden meubel: vuursteengereedschap (lame, pijllijstjes, schrapers), waaronder drie vuursteenobjecten uit Grand-Pressigny, evenals grof aardewerk en een campaniform beker.

Het gebouw werd in de jaren negentig gerestaureerd en heeft een monumentale structuur. Gerangschikt als historische monumenten sinds 16 augustus 1973, illustreert het de collectieve begrafenisarchitectuur van Neolithicum. Ongeveer tien lokale mondelinge tradities blijven geassocieerd met deze site, een weerspiegeling van het belang ervan in regionale folklore. De gepubliceerde studies, met name van Antoine Chancerel en Léon Coutil, documenteren zijn rol in de grafpraktijk van die tijd.

De site onderscheidt zich door zijn imposante peristalith in gevel, bestaande uit grote granietblokken. Campaniform keramiek gevonden op het terrein bevestigen het gebruik ervan tijdens de laatste Neolithische periode, gekenmerkt door de groei van de landbouw en sedentaire samenlevingen. Hoewel de funeraire meubels schaars zijn, biedt het een waardevolle getuigenis van de culturele uitwisselingen (silex du Grand-Pressigny) en de mortuarium rituelen van die tijd.

Externe links