Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Isleau Tower, gelegen in Saint-Sulpice-d'Arnoult, New Aquitaine, is een 12e-eeuwse feodale vestige. Deze vierkante kerker, 11 meter lang en 17 meter hoog, ooit omgeven door een vierhoekige behuizing, domineert een moeras van een kleine eminentie. Het vertegenwoordigt een van de oudste militaire monumenten in de regio, hoewel de toeschrijving aan Hendrik III Plantagenet blijft onzeker.

De eerste getuigde heer is Pont de Vivonne Chevalier, genoemd in een toelating van 1368 als eigenaar van de "Chastellerie de Lileau." In de 17e en 18e eeuw behoorde het landgoed tot de Barons de la Chaume. Tussen de 16e en 17e eeuw kwam hij achtereenvolgens in handen van John III Isle de la Cave (erfgenaam in 1521), François Isle de la Matassière (1557) en Daniel Isle de Forgette (1578). Een Prevost, Lord of Isleau, wordt ook geciteerd in de heraldische archieven.

In de 19e eeuw door boeren verlaten, werd de kerker door vegetatie binnengevallen totdat de restauratie in 1974 door particuliere eigenaren werd gestart. In de buurt blijven de ruïnes van een kapel, overblijfsel van een oud middeleeuws dorp. De toren werd genoemd als historische monumenten in opdracht van 14 mei 1925, met nadruk op zijn erfgoed belang.

Externe links