Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chappe de Sainte-Foy-lès-Lyon telegraaftoren werd gebouwd in 1821 als onderdeel van de uitbreiding van het optische telegraafnetwerk tijdens het bewind van Lodewijk XVIII. Het verbond Lyon, waar de lijn stopte, met de militaire haven van Toulon. Op 29 augustus 1821 werd een overeenkomst ondertekend tussen de burgemeester van Sainte-Foy-lès-Lyon, Rambaud Brosse, de beheerder van de telegraaf Abraham Chappe, en Pierre Nesme, eigenaar van het land grenzend aan de kapel Sainte-Marguerite. Het station, gelegen tussen Saint-Just (Lyon) en d-Irigny, werkte als een optische relais voordat de elektrische telegraaf verouderd werd in 1852.

In 1854, na de ontmanteling, werd de uitrusting van de toren verkocht op een veiling en het land teruggegeven aan de oorspronkelijke eigenaren. De toren, omgetoverd tot een huis voor een bewaker, werd toen verlaten. Het werd gered in de jaren 1980 dankzij de actie van de Vereniging voor het herstel van de toren van de Telegraph Chappe, opgericht om een parkeerproject op de site tegen te gaan. Geclassificeerd als een aanvullende inventaris van historische monumenten op 22 september 1987, werd hersteld vanaf 1990.

Om het tweehonderdjarig bestaan van de eerste Chappe telegraaflijn in 1993-1994 te vieren, heeft het Conservatoire national des arts et métiers (CNAM) in Lyon een replica van het originele mechanisme herbouwd, dat na verschillende reizen in de toren werd tentoongesteld. Vandaag de dag herbergt het monument een klein museum gerund door een lokale vereniging, met maandelijkse bezoeken. De begane grond reconstrueren een typische 20e eeuwse stationaire behuizing, die de evolutie van communicatietechnieken weerspiegelt.

De toren, eigendom van de gemeente Sainte-Foy-lès-Lyon, is gelegen op de 2e klim van de Chapelle. Het mechanisme en de geschiedenis maken het tot een zeldzaam overblijfsel van het begin van de moderne telecommunicatie in Frankrijk, voor het elektrische tijdperk. Het gebouw symboliseert ook de aanpassing van industrieel erfgoed aan hedendaagse culturele toepassingen, dankzij de betrokkenheid van de gemeenschap en het behoudsbeleid.

Externe links