Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van de klok, voorheen de toren van verandering genoemd, is een oude poort van de eerste middeleeuwse behuizing van Beautency, waarschijnlijk gebouwd tussen de 11e en 12e eeuw. Op een vierkant vlak diende het als een Vendômise deur en had gebogen baaien vergelijkbaar met die van de lokale kerker. De oorsprong ervan zou kunnen worden gekoppeld aan Lancelin I, seigneur van Beautency, die de versterking van de stad tussen 1015 en 1050, op hetzelfde moment als de kerk van Saint Sepulchre (nu Saint Stephen), na een Merovingiaanse traditie combineren spirituele en militaire verdediging.

In 1680 was de toren het voorwerp van grote reparaties onder leiding van de architect Jarry-Lemaire, die hem zijn huidige cover gaf. Oorspronkelijk was het bovenste deel van de lantaarn een achthoekige lantaarn. In 1763 werd het dreigende frame herbouwd met een loodkoepel door een zekere Lecomte, wiens plannen overeenkomen met de huidige verschijning. Een houten trap, misschien uit de 18e eeuw, werd toegevoegd aan de westelijke gevel, ter vervanging van een oude toegang uit de nabijgelegen gevangenis (het "pretoire").

De huidige klok, geïnstalleerd in 1853, vervangt een ouder mechanisme, gesmolten in 1511 als getuigt van een inscriptie met betrekking tot aanklagers Jehan Mallier en Guillaume Charles. De toren, geclassificeerd als een Historisch Monument in 1922, is de laatste zichtbare overblijfsel van Beauty's eerste behuizing, waarvan het bestaan is aangetoond sinds 1081. Het illustreert de architectonische en stedelijke evolutie van de stad, van middeleeuwse vestingwerken tot moderne voorzieningen.

In de 18e eeuw ontsnapte de toren met weinig vernietiging: in 1749 stelde de plaatselijke intgentant de sloop voor vanwege zijn toestand, maar de inwoners waren ertegen. Deze redding liet het behoud toe tot vandaag, hoewel zijn defensieve rol is verdwenen. De Rue du Change, die onder de gewelfde begane grond in het midden van het dorp passeert, herinnert aan zijn integratie in de middeleeuwse stedelijke structuur.

De Kloktoren belichaamt aldus bijna duizend jaar Beaugenciaanse geschiedenis, van feodale heren tot de transformaties van de Lichten. De architectuur combineert romaanse elementen (ringvormige baaien), klassieke reparaties (1680) en functionele toevoegingen (19de eeuwse klok), die de veranderende behoeften van de stad weerspiegelen.

Externe links