Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Auxerre Clock Tower, opgericht in de 15e eeuw, stijgt op de overblijfselen van een oude Romeinse toren genaamd de Gaillarde toren (IIIdeIVe eeuw), geïntegreerd met de stad eerste wallen. Oorspronkelijk beschermde deze ronde toren de poort van Parijs, een strategische toegang tot de weg die naar de hoofdstad leidt. In de middeleeuwen diende ze als gevangenis tot 1602, toen de gevangenissen werden overgebracht naar de rechtbank.

De bouw van de huidige toren begon na 1457, toen graaf Jean de Bourgogne toestemming gaf aan de Auxerrois om er een belfort en een klok te installeren, ondanks de financiële moeilijkheden in verband met de oorlogen (Cent Years, Burgundy War) en de epidemieën van de pest (1466 Het werk, vertraagd door deze crises, begon pas in 1483 onder Karel VIII. De toren werd vervolgens verhoogd door een gothic frame pijl, waarin een innovatief horloge maken mechanisme: twee wijzerplaten geven zowel zonne-uren, maanlicht en maanfasen, een zeldzaamheid voor de tijd.

Het mechanisme, geïnstalleerd in een attitudinale kamer, had twee handen per wijzerplaat: de maan van de zon (24 uur), de andere maan met een tweekleurige bol draaiend op zichzelf om de maanfasen te simuleren. De originele wijzerplaten, versierd met arabesque en gekleurde glazen, werden door de eeuwen heen vervangen door verslechteringen (1670, 1814). De toren leed ook grote schade, zoals het vuur van 1825 dat zijn pijl vernietigde, vervangen door een piramidale houten structuur die als onesthetisch werd beschouwd.

Gerangschikt als historisch monument in 1862, werd de toren meerdere keren gerestaureerd, met name in 2018 (watchmaking mechanisme) en 2020. Zijn zonnewijzer, toegevoegd in 1747, draagt de inscriptie "Me lumen. Je umbra ("Ik ben het licht, jij bent schaduw"), terwijl 17e-eeuwse Latijnse valuta's, nu gewist, ooit versierd zijn gezichten. De toren blijft een symbool van Oostenrijks erfgoed, gelegen in het voetgangersgebied van het stadscentrum.

Zijn geschiedenis weerspiegelt lokale omwentelingen: godsdienstoorlogen (Hugenoten verborg daar in 1567 een geloofsbelijdenis), herhaalde reparaties (X-de XVIIIe eeuw) en technische aanpassingen. De Hebreeuwse inscripties op sommige muren roepen ook de aanwezigheid van een middeleeuwse Joodse gemeenschap op. Vandaag de dag, de nachtverlichting en de gerestaureerde wijzerplaten maken het een emblematische plaats van Bourgondië-Franche-Comté.

Externe links