Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Labio Pigeonary Tower (Occitanie: "Labio Pigeonary Tower") is een middeleeuws zandstenen gebouw uit de eerste helft van de 14e eeuw. De drie verdiepingen tellende vierkante structuur, die door een paviljoendak wordt overdonderd, onderscheidt zich door gelatineachtige baaien en kruisboogschutters, evenals een anti-ronge strook die de lagere niveaus scheidt van het bovenste deel, oorspronkelijk ontworpen om duiven te huisvesten. Oorspronkelijk een woonplaats op twee niveaus, de toren speelde ook een rol in het beheersen van de Marcillande tegen stroperij. Zijn historische naam, La Ricardie, roept een verband op met de familie van Ricard (of Genouillac), gerelateerd aan de heren van Gourdon en genoemd in 1241 voor cathar sympathieën.

Het gebouw, ingeschreven in de historische monumenten sinds 28 februari 2012, bevat opmerkelijke architectonische elementen: een deur bedekt met een gebroken boog, salient latrines, en bout gaten langs het bovenste deel voor duiven. De hoogte van het interieur behoudt niches, kasten en sporen bekleed met graffiti (ecu en ruiters), wat een aristocratische of burgerlijke bezetting suggereert. De precieze datering, tussen de late 13e en vroege 14e eeuw, is gebaseerd op de vorm van ramen (trilobies, netwerken) en boogschieten. De toren, geïsoleerd in een vallei, was een van de tientallen perifere bordelen in Gourdon, gehouden door burgerlijke lijnen dicht bij de adel.

De documentaire geschiedenis van de toren blijft fragmentarisch. De naam Labio (getest in de 15e eeuw) verwijst naar een tenor, ter vervanging van de voormalige naam borie de Lasvals, zelf opvolger van La Ricardie. Deze achternaam, geassocieerd met de familie van Ricard, kan wijzen op een constructie in verband met deze afkomst, betrokken bij de religieuze spanningen van de dertiende eeuw (Cathar sympathieën) voordat ze terugkeren naar Gourdon onder paus Johannes XXII (origineel van Cahors). Hoewel de toren kan zijn gebruikt als een wachttoren, de bogen lijken niet louter defensief, en het belangrijkste gebruik ervan blijft residentiële en agrarische (duif). Vandaag de dag is het een zeldzame getuigenis van middeleeuwse landelijke architectuur in Quercy.

Externe links