Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Capo-Nero toren, ook bekend als de Capu-Neru toren, is een Genoese gebouw gelegen op de gelijknamige cape in Coti-Chiavari, Corsica. Gebouwd tussen 1580 en 1617 behoorde het tot de jurisdictie van Ajaccio en was afhankelijk van de Camera, een Genuese bestuursinstelling. Rond in vorm, het volgt het klassieke model van de kusttorens: blinde basis, gewelfde vloer verlicht door een baai, uitgerust met een open haard, een bron die leidt naar een tank, en twee niches. Een trap in metselwerk, beschermd door een genezing, leidde naar een terras gecrenellateerd met mâchicoulis. Oorspronkelijk verdedigd door een torenbaas en twee soldaten, werd zijn voogdij toevertrouwd aan een individu aan het einde van de zeventiende eeuw.

De toren bleef in dienst tot het begin van de 18e eeuw, voordat waarschijnlijk verlaten tijdens de Corsicaanse revoluties. Sinds 1857 staat ze in dienst van vuurtorens en bakens. De architectuur weerspiegelt een dubbele functie: kustbewaking tegen invasies en maritieme bewegwijzering. De gebruikte materialen, de granieten balgen en de robuuste structuur tonen aan dat ze een strategische rol spelen in het Genoese verdedigingssysteem in de Middellandse Zee. Het werd op 22 april 1994 opgenomen in de historische monumenteninventaris.

De waarnemingspost van Capu Neru is ook opgenomen in de algemene inventaris van het cultureel erfgoed door de Territoriale Gemeenschap van Corsica. De huidige staat en de geschatte locatie (kaart detail opgemerkt 5/10) benadrukken de uitdagingen van het behoud van Genoese torens, symbolen van het militaire en architectonische erfgoed van Corsica onder de Republiek Genua. Er is geen informatie beschikbaar over de toegankelijkheid voor het publiek of over mogelijke hergebruik van toerisme.

Externe links