Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grissettoren is het overblijfsel van de Cella d'A fanum (Gallo-Romeinse tempel) gelegen in Fréteval, Loir-et-Cher. Dit monument, uitzonderlijk goed bewaard gebleven voor een gebouw waarschijnlijk gebouwd in de 2e of 3e eeuw, onderscheidt zich door zijn nog intacte wieg kluis en zijn muren tot 8,60 m hoog. Het combineert lokale vuursteen puin en architectonische terracotta, typisch voor Gallo-Romeinse constructies aangepast aan de beschikbare middelen. De cella, met buitenafmetingen 6,80 × 6,15 m, kan zijn omgeven door een perifere galerie en een peribol, gesuggereerd door kadastrale sporen.

Gedeeltelijke opgravingen in de jaren zestig onthulden een aangrenzende thermische complex en onbepaald structuren, die hetzij een kleine secundaire agglomeratie (conciliabulum) of een bedevaartscentrum gekoppeld aan een water heiligdom oproepen. Veronderstellingen lopen uiteen: Michel Provost (1988) is voorstander van een religieuze plek met thermale baden, terwijl Christian Cribellier (1999) het ziet als een agglomeratie rond het fanum. De luchtverkenningen van de jaren zeventig bevestigden de aanwezigheid van andere gebouwen, waarvan er twee zouden kunnen zijn aangesloten door een portico, en een nabijgelegen oude route tussen Le Mans en Orléans.

De toren werd in 1948 als historische monumenten voor zijn cella genoemd en in 1991 werd de gehele archeologische site beschermd. Onderzoek, beperkt door landbeperkingen (die het land in 1965 nivelleren) en het ontbreken van uitputtende opgravingen, laat veel vragen open. Onder de ontdekte artefacten werden voorwerpen die oorspronkelijk werden geïnterpreteerd als wevende pesons herwaardeerd tot elementen die verband hielden met thermische hypocaustes. De site, gelegen in de oude Civitas des Carnutes, illustreert de aanpassing van Romeinse praktijken aan lokale contexten, het mengen van cultus, thermische en misschien handwerk (pottenbakkerij).

De geschiedenis van de studies van het monument begon in 1849 met zijn eerste gepubliceerde beschrijving, gevolgd door verspreide waarnemingen in de 20e eeuw. Echter, de 1964-1965 campagnes, die voortijdig werden onderbroken, gedeeltelijk gedocumenteerd de thermale baden. In 1995 werd een uitgebreid architectonisch onderzoek uitgevoerd in het kader van een master in preventieve archeologie, ter aanvulling van de beschikbare gegevens. Ondanks deze inspanningen beperken de afwezigheid van recente opgravingen en de fragmentarische toestand van de overblijfselen het algemene begrip van de locatie, waarvan de exacte aard (geïsoleerde heiligdom of agglomeratie) nog in discussie is.

Fréteval's fanum is uniek in zijn opmerkelijke staat van behoud voor Noord-Gaul, waar weinig Gallo-Romeinse tempels hun gewelven behouden. De uitrusting, afwisselend vuursteen en bakstenen, weerspiegelt een materiële economie die kenmerkend is voor provinciale constructies. De cella, verlicht door drie rechthoekige openingen, zou kunnen hebben geïntegreerd kleurrijke geometrische patronen, zoals elders bevestigd (bijvoorbeeld Cherré tempel in Sarthe). De ligging, 1 km van de Loir en nabij de oude weg, versterkt de hypothese van een centrale rol in een regionaal netwerk, religieus, thermisch of ambachtelijk.

Externe links