Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van de Islot, ook bekend als de toren van Plaids, is een overblijfsel van de versterkte behuizing van Verdun, gebouwd tussen de dertiende en veertiende eeuw. Het werd oorspronkelijk geflankeerd door een stenen muur en diende als een plaats voor openbare hoorzittingen, vandaar zijn naam. De bouw van het grote bolwerk, waarvan het een deel is, verspreid over bijna twee eeuwen, met toevoegingen als een 17e eeuwse bewakerskorps in het Poetinkanaal, als gracht.

De toren heeft in de loop van de eeuwen verschillende toepassingen gehad: in onbepaalde tijd omgevormd tot een molen, omstreeks 1900, behoorde hij tot de molenaar Louis Couten en vanaf 1923 tot de Société des Milles de Gaz du Nord et de l'Est. Beschadigd door een brand in juni 1940, werd het hersteld in de 20e eeuw. Een historisch monument in 1930 werd in 2022 uitgebreid met de resten van de wallen, molen, bewakingskorps en aangrenzende bruggen.

Gelegen aan de samenvloeiing van twee kanalen, de toren was oorspronkelijk in een gebied gewijd aan water-gerelateerde activiteiten, waarin verschillende molens uit de vroege Middeleeuwen. Zijn strategische ligging, dicht bij de deur van de Poetin en verbonden door bruggen, getuigt van zijn rol in de verdediging en stedelijke organisatie van Verdun. De bewaard gebleven resten, waaronder de elementen onder de brug van de Avenue de Douaumont, illustreren de architectonische en functionele evolutie van dit emblematische monument.

Externe links