Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van de Lanterne, gebouwd in de 15e eeuw tussen 1445 en 1468, is een van de drie overblijfselen van de middeleeuwse vestingwerken van La Rochelle, met de torens Saint-Nicolas en de keten. Het werd aanvankelijk gebruikt als vuurtoren en bitter om schepen te leiden, terwijl het speelde een defensieve rol bij de ingang van de haven. De naam komt van zijn torentje voorzien van een lantaarn, maar het staat ook bekend als de Garrot toren (in verband met de ontwapening van schepen), de Priesters toren (in herinnering aan de priesters afgeslacht in 1568 en 1798), en de Vier Sergeanten toren (in verband met politieke gevangenen geëxecuteerd in 1822).

De toren werd bewaard ondanks de razing van de vestingwerken in 1629 en opgenomen in de nieuwe behuizing in 1689. Tussen 1900 en 1914 werd het gerestaureerd door Just Lisch en vervolgens Albert Ballu om zijn middeleeuwse verschijning te herstellen. Het interieur, verdeeld in verschillende kamers (dorber, cellen, wachtkamer), huizen honderden graffiti gegraveerd door marine gevangenen tussen de 17e en 19e eeuw, getuigend van hun detentie. De huidige lantaarn is een moderne reconstitutie.

Gerangschikt een historisch monument in 1879, de toren pieken op 55 meter en bestaat uit een 25 meter hoge cilinder bovenop een achthoekige pijl. De spiraalvormige trappen, gotische gewelven en gargoyles (waaronder twee herschapen in 2015 ter ere van de cartoonisten Cabu en Wolinski) maken dit een opmerkelijk voorbeeld van middeleeuwse militaire architectuur. Tegenwoordig, gerund door het Nationaal Monumentencentrum, trekt het jaarlijks meer dan 100.000 bezoekers.

De toren dankt zijn voltooiing in 1468 aan de persoonlijke financiering van burgemeester Jehan Mérichon, wiens kamer de naam draagt. Graffitis, geschreven in steen door Engelse, Spaanse of Nederlandse gevangenen, omvatten voorstellingen van schepen, gedichten en religieuze symbolen. Sommige ruimtes, zoals de bittere kamer of de Jehan Mérichon Hall, eigentijdse werken (1985) die opsluiting en vrijheid oproepen.

Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze en politieke conflicten van La Rochelle: bloedbaden van priesters tijdens de godsdienstoorlog (1568), executie van royalistische sergeanten (1822), en de rol van de gevangenis tot de 19e eeuw. De toren illustreert ook de evolutie van de haven, van een middeleeuws defensief werk tot een belangrijk erfgoedsymbool van New Aquitaine.

Externe links