Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van Mezoly, geclassificeerd als een historisch monument in 1932, is een Romeins mausoleum waarschijnlijk gebouwd in de 2e eeuw n.Chr bij Laure-Minervois (Aude). Gebouwd in opus caementicium gecoat met lokale zandsteen, het combineert een begrafeniskamer gegraven in zijn podium met een hogere niche, misschien bedoeld om een standbeeld te huisvesten. De oorspronkelijke hoogte, geschat tussen 10 en 11 meter, is teruggebracht tot 8 meter vandaag. Het monument staat dicht bij Via Aquitania, een oude as die Toulouse met Narbonne verbindt, en twee Gallo-Romeinse necropolissen.

De naam "Mezolieux" zou afkomstig zijn van een middeleeuwse vervorming van "mausoleum," die al in 1735 in de veldvorm van de Mozolea werd bevestigd. De toren, zichtbaar vanaf de Romeinse weg, werd gezien in de 19e eeuw als het graf van een generaal of een oude persoonlijkheid, hoewel de begrafenis gebruik werd bevestigd in 1907. Opgravingen in 1971 voltooiden de kennis van de structuur: een massieve basis ondersteunt een edicle versierd met een absidiole niche, terwijl een cornice markeert de scheiding van niveaus. De afwezigheid van een originele gedenkplaat en de gedeeltelijke vernietiging van de bovenste verdieping laten onzekerheid over de sponsor.

Architectureel onderscheidt de toren zich door zijn rechthoekige vlak en zijn strategische oriëntatie: de niche, tegenover het westen, was zichtbaar voor reizigers op de oude route terwijl ze beschermd werden tegen de oostenwinden. De Romeinse betonnen kern (opus caementicium) en opus vittatum trimmen illustreren Romeinse bouwtechnieken aangepast aan lokale bronnen (Carcassische zandsteen). Vergeleken met andere regionale mausoleums zoals Villelongue-d-Aude, verschilt het van batterijen (cenotaphs) door zijn bewezen grafelijke functie, met een verticale lodge die leidt naar een begrafeniskamer.

De toren werd in de 19e eeuw op stafkaarten genoemd, maar staat niet op Cassini's kaart. Zijn isolement in de mijnervese vlakte, een kilometer ten zuiden van het dorp, versterkt zijn monumentale karakter. De veronderstellingen over de datum (II eeuw) zijn gebaseerd op de analyse van de trimming, hoewel deze toeschrijving wordt besproken. Gerangschikt onder de zeldzame voorbeelden van Gallo-Romeinse mausoleums bewaard in Occitanie, getuigt het van Romeinse begrafenis praktijken in Narbonnaise, mengen van ostentatie en cultus van de doden.

Externe links