Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van de Guet, 39 meter hoog, is een van de oudste monumenten van Calais met de kerk van Notre-Dame. De oorsprong ervan blijft onzeker: sommige schreef Karel de Grote (810) toe om de kustlijn van de Normandiërs te verdedigen, andere aan Philippe le Hurepel, graaf van Boulogne, die Calais in 1229 versterkte. De eerste officiële vermeldingen dateren echter uit 1302.

In 1347 speelde de toren een sleutelrol in het beleg van Calais door Edward III van Engeland. De gouverneur Jean de Vienne kondigde de voorwaarden van overgave aan de Calaisianen aan, en het was het toneel van het ritueel van overgave van de zes bourgeois. De bewakers hielden de stad dag en nacht in de gaten, de uren, branden of vijandelijke bewegingen meldend, op straffe van gevangenisstraf in geval van nalatigheid.

Beschadigd door een aardbeving in 1580, werd de toren gerestaureerd in 1606 en uitgerust met een winkelcentrum. In 1658 verwoestte een brand zijn structuur tijdens het verblijf van Lodewijk XIV, waarvoor dertig jaar reparatie nodig was. In de 18e eeuw waren er nog bewakers, brandweermannen of soldaten, en in 1770 werd een nieuwe bel gesmolten om de tocsin te luiden.

In de 19e eeuw werd de toren een relais van de optische telegraaf van de gebroeders Chappe (1816 In 1818 veranderde het in een vuurtoren met vuur dat draaide, en hielp schepen de haven binnen te varen met een vlag die getijden signaleerde. Zijn rol als vuurtoren eindigde in 1848 met de bouw van de huidige vuurtoren in Calais.

In 1931 werd een historisch monument gebouwd, de toren diende als observatiepost tijdens de twee wereldoorlogen en werd gebombardeerd in 1940 en 1944. De klok, stil sinds 1970, werd hersteld en hervestigd in 2015. Vandaag belichaamt het de militaire, maritieme en civiele geschiedenis van Calais, met zijn omgekeerde Latijnse kruisvlag weer drijvend op zijn top.

Externe links