Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Antoine de Loches Toren is het laatste overblijfsel van het Ursulanes klooster, opgericht in 1627 in de lagere stad Loches. Dit klooster, gesloten tijdens de Franse Revolutie, werd aan het begin van de 19e eeuw gekocht dankzij donaties van de gelovigen verzameld door Abbé Château. Zijn gebouwen, waaronder de refter en de slaapzaal, werden gerenoveerd om de parochiekerk Saint-Antoine te creëren, geopend om te aanbidden in 1812. De architect Murisson ontwierp de envelop van het gebouw tussen 1810 en 1812 met 17e-eeuwse structuren.

De kerk werd geleidelijk na de opening gebouwd: een kapel werd gebouwd tussen 1823 en 1840, en de klokkentoren werd gebouwd in 1836. In 2006 werd het gebouw opgenomen als historisch monument en in 2010 werd een algemene restauratie uitgevoerd. Bij deze gelegenheid werd tegen de westflank van het schip een tentoonstellingsgalerie toegevoegd om kunstwerken te presenteren die oorspronkelijk bewaard waren gebleven in de kerk.

Saint-Antoine Kerk onderscheidt zich door zijn atypische architectuur, die de traditionele oost-west oriëntatie niet respecteert. Het rechthoekige schip, uitgebreid door een vierkant koor, is omlijst door twee zijkapellen. Het interieur bestaat uit mahoniehoutwerk met eikenhoutplaat en glas-in-loodramen van de kunstenaar Julien-Léopold Lobin. Zes schilderijen, daterend uit de 17e en 18e eeuw en geïnspireerd door kunstenaars als Van Dyck of Le Brun, worden beschermd als roerende voorwerpen.

De Saint-Antoine toren ontleent zijn naam aan een ontbrekende kapel, verder oostelijk gelegen in de lagere stad Loches. Deze kapel, naast de toren, had zijn naam gegeven aan de nieuwe parochie die in 1803 werd gecreëerd. De huidige kerk, gelegen in Mazerolles Square, wordt begrensd door historische straten zoals Descartes Street, voorheen bekend als "straat van het kerkhof" op de Napoleontische kadaster van 1826.

Het klooster Ursulines, opgericht in de 17e eeuw, speelde een educatieve en religieuze rol in de regio voor de revolutionaire sluiting. De herinrichting tot parochiekerk in de 19e eeuw weerspiegelde de culturele behoeften van de bevolking van Lochese, en breidde zich uit in de lagere stad. De gaven van de gelovige en architectonische vindingrijkheid hebben een kloostergebouw omgetoverd tot een plaats van eredienst die vandaag de dag nog steeds actief is.

Externe links