Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Tours Station, gelegen in het departement Indre-et-Loire, is een emblematisch monument gebouwd tussen 1896 en 1898 onder leiding van architect Victor Laloux. Dit project had tot doel de uitrusting van de spoorwegmaatschappijen Parijs-Orléans en Chemins de fer de l'Etat samen te voegen, ter vervanging van een eerste station gebouwd in 1846. Het gebouw, dat in 1984 als historisch monument werd genoemd, onderscheidt zich door zijn stenen gevel versierd met allegorische beelden en geschilderde aardewerken panelen, evenals zijn metalen structuur en glazen ramen.

Het station, geëxploiteerd door de SNCF, is een belangrijke spoorweghub, bediend door TGV's en TER, hoewel de status als terminal beperkt bepaalde verkeer. Tussen 1896 en 1898 werden in de werken decoratieve elementen opgenomen, getekend door kunstenaars als Jean-Antoine Injalbert en Eugène Martial Simas. De omliggende spoorweggebieden, ooit uitgestrekt, zijn gedeeltelijk verstedelijkt om wijken als Sanitas te vormen.

In 2013 veranderde renovaties in verband met de komst van de tram de westelijke toegang van het station, terwijl eerdere werken (2006) zijn gevel en interieurs herstelde, waaronder de installatie van goud platen oorspronkelijk gepland door Laloux. Het station, bezocht door meer dan 6 miljoen passagiers per jaar in 2022, blijft een multimodaal knooppunt dat verbonden is met het stads- en langeafstandsvervoer.

De geschiedenis weerspiegelt ook de ontwikkeling van de spoorweginfrastructuur, zoals de stopzetting in 1970 van de lijn Sables d'Olonne, vervangen door een verbinding met Joué-lès-Tours. Vandaag de dag bestaat het station van Tours-Centre naast dat van Saint-Pierre-des-Corps, die de omkering van de treinen naar de Atlantische Oceaan vermijdt.

Het gebouw combineert architecturaal vier belangrijke materialen: steen (gevel en beelden), ijzer (structuur), gietijzer (ornamenten) en glas (glazen). De beelden, die allegorieën van steden als Bordeaux en Nantes vertegenwoordigen, en de gevelpanelen die toeristische landschappen illustreren, onderstrepen het artistieke en functionele karakter ervan.

Het station is ook een intermodale knooppunt, verbonden met tram, stedelijke bussen (Blue Fill) en regionale netwerken (Rémi). Haar economische rol omvat het goederenvervoer, en haar erfgoed, beschermd sinds 1984, getuigt van de gouden Franse spoorwegtijd.

Externe links