Geschatte bouw Période gallo-romaine (Ier-Ve siècle) (≈ 550)
Dating van begrafenis terres.
24 décembre 1991
Historisch monument
Historisch monument 24 décembre 1991 (≈ 1991)
Inscriptie van de drie terres op volgorde.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Drie Gallo-Romeinse terres, ten westen van de oude Romeinse manier van Metz in Treves (ca. 3 8/2, 14/2; 39 129/10, 19-21): inschrijving bij decreet van 24 december 1991
Oorsprong en geschiedenis
De drie Gallo-Romeinse begraafplaatsen van Basse-Rentgen zijn archeologische overblijfselen gelegen ten westen van de oude Romeinse route van Metz naar Trêves. Hun locatie in het departement Moezel (Groot-Oosten) benadrukt hun verbinding met de belangrijkste communicatieassen van het Gallo-Romeinse tijdperk. Deze heuvels, ingeschreven als Monument Historique bij decreet van 24 december 1991, illustreren de begrafenistradities van de lokale bevolking onder Romeinse overheersing, gekenmerkt door kunstmatige tumoren of taart gebruikt als collectieve of individuele begrafenissen.
De Gallo-Romeinse periode (eerste in de 5e eeuw n.Chr.) in Lotharingen wordt gekenmerkt door een geleidelijke romanisering van levensstijlen, waaronder verstedelijking, de ontwikkeling van transportroutes en de goedkeuring van Romeinse begrafenisrituelen. De terres van Basse-Rentgen, hoewel weinig gedocumenteerd in de geschreven bronnen, maken deel uit van deze context van cultureel syncretisme tussen Keltische tradities en Romeinse praktijken. Hun behoud stelt ons in staat om de ruimtelijke organisatie van necropolissen en culturele uitwisselingen langs de Romeinse routes te bestuderen, essentieel voor militaire handel en reizen.
Het terrein is nu beschermd onder de historische monumenten, met een locatie die "a priori bevredigend" wordt geacht (noot 6/10 volgens de Merimée basis). Hoewel praktische informatie over bezoeken uit de beschikbare bronnen ontbreekt, getuigt hun officiële classificatie in 1991 van hun erfgoedbelang. Deze tertres herinneren ook aan de strategische rol van de Moezel, grensafdeling, bij het structureren van het grondgebied in het oude tijdperk.