Stichting van het klooster 1494 (≈ 1494)
Uitgegeven door Franciscans in Costa.
1639
Opdracht aan de Recollets
Opdracht aan de Recollets 1639 (≈ 1639)
Transfer van het klooster naar de Recollets.
XIXe siècle
Kerkuitbreiding
Kerkuitbreiding XIXe siècle (≈ 1865)
Toevoeging van zijkapellen en retables.
fin XVIIIe siècle
Staat van vernietiging
Staat van vernietiging fin XVIIIe siècle (≈ 1895)
Verlating en degradatie van het gebouw.
30 mars 1978
Gedeeltelijke bescherming
Gedeeltelijke bescherming 30 mars 1978 (≈ 1978)
Registratie als historisch monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kapel; gevels en daken van kloostergebouwen (cad. A 310): inschrijving bij beschikking van 30 maart 1978
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken in de broncode
In de teksten worden geen specifieke actoren genoemd.
Oorsprong en geschiedenis
Het Toani klooster, gelegen in Costa, Corsica, werd in 1494 opgericht door Franciscanen. In 1639 werd hij toegewezen aan de Recollets, een hervormde tak van de Franciscaner orde. Het klooster bestond toen al uit een kerk en gebouwen rond een centrale patio, die de 17e eeuwse kloosterarchitectuur weerspiegelen. De ruimtes werden verdeeld tussen de commons op de begane grond (keuken, refterie, ziekenboeg) en de cellen van de monniken boven, toegankelijk door gangen met uitzicht op het klooster.
Aan het einde van de 18e eeuw, het gebouw viel in ruïnes, voordat werd hersteld en uitgebreid in de 19e eeuw, met name door de toevoeging van zijkapellen met grote retables. De kerk, barokke stijl, onderscheidt zich door zijn gevel met boven opgelegde orders, ritmisch door pilasters en bekroond met een golvende pediment. De absidiale klokkentoren, op vier niveaus begrensd door kroonlijsten, wordt overvallen door een kleine koepel, terwijl het interieur een centraal schip heeft geflankeerd door lage zijden. Deze transformaties illustreren de evolutie van liturgische en gemeenschapsbehoeften tussen de 17e en 19e eeuw.
Conventuele gebouwen, bewaard in hun oorspronkelijke indeling, getuigen van het kloosterleven van de periode. Hun arrangement rond een centrale patio, typisch voor mediterrane kloosters, bevorderde zowel isolatie als collectief leven. Het ensemble, gedeeltelijk beschermd sinds 1978 (ketting, gevels en daken), belichaamt vandaag een belangrijk religieus en architectonisch erfgoed van de Haute-Corse, mengen middeleeuwse erfgoed en moderne aanpassingen.
De locatie van het klooster, in het dorp Costa, weerspiegelt zijn historische rol als plaats van spiritualiteit en bijeenkomst voor de lokale bevolking. De architectuur, gekenmerkt door Toscaanse en Genoese invloeden, maakt deel uit van het Corsicaanse cultuurlandschap, waar bedelopdrachten een sleutelrol speelden in evangelisatie en sociaal toezicht uit de middeleeuwen. De aanwezigheid van retables en een imposante klokkentoren onderstreept ook het belang ervan als centrum van toewijding en gemeenschapsleven.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen