Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De betegeling van het Maison Neuve, 1,5 km ten zuidwesten van Sévigny in de Orne, werd opgericht in 1812 door Michel-Martin Guillaumet als de Sans-Pareil betegeling. De site bestond aanvankelijk uit een directe vlamoven en een droogruimte, die beide uit kalksteen werden gebouwd. Deze elementen, zeldzaam in Neder-Normandië, getuigen van de industriële technieken van die tijd. Het drooggedeelte, uitgerust met houten rolluiken om ventilatie te regelen, en de twee-gestookte oven illustreren een functioneel ontwerp aangepast aan de productie van platte tegels.

Rond 1854 breidde de betegeling zich uit, maar de activiteit stopte vóór 1900, waardoor de oven in een staat van ruïnes. Het terrein werd gedeeltelijk bewaard: de droogruimte en de resterende oven werden bij bestelling van 9 juni 1995 als historische monumenten vermeld. Vandaag, deze overblijfselen bieden een materiële getuigenis van 19e eeuwse landelijke tegels, gekenmerkt door industriële boom en lokaal vakmanschap. Hun nutsarchitectuur, bedekt met platte tegels, weerspiegelt regionale hulpbronnen en knowhow.

Het tegelwerk maakt deel uit van een economische context waarin tegels een sleutelrol speelden in de lokale bouw en goedkope en duurzame materialen leverden. In Normandië hebben deze ambachtelijke of semi-industriële bedrijven voldaan aan de groeiende behoefte aan huisvesting en infrastructuur, gekoppeld aan verstedelijking en landbouw. Hun daling aan het einde van de 19e eeuw viel samen met de mechanisatie en concentratie van de productie op grotere locaties.

Externe links