Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Tuilerie des Milles, gebouwd in de 19e eeuw en herbouwd in 1912, werd in 1939 aangevraagd om een interneringskamp te worden. Oorspronkelijk bedoeld voor Duitse en Oostenrijkse antifascisten die het nazisme ontvluchtten, werd hij onder Vichy een detentieplaats voor joden en weerstanden. Tussen 1939 en 1942 werden meer dan 10.000 mensen van 39 nationaliteiten geïnterneerd, waaronder gerenommeerde kunstenaars en intellectuelen zoals Max Ernst of Lion Feuchtwanger.

In augustus-september 1942 diende het kamp als voorkamer in Auschwitz: 2000 Joden, waaronder kinderen, werden daar uitgezet via Drancy of Rivesaltes. Na de sluiting in 1943 werd de locatie omgevormd tot een munitiedepot. Gerangschikt in een historisch monument in 1993, sinds 2012 is het de thuisbasis van een educatieve site-memorial, uniek in Europa voor zijn multidisciplinaire aanpak combineren van geschiedenis, geheugen en burger reflectie.

Het kamp des Milles wordt gekenmerkt door een uitzonderlijke artistieke productie: 350 werken (schilderijen, sculpturen, teksten) gemaakt door de geïnterneerden, ondanks de precaire omstandigheden. Muurschilderingen, zoals die van de refter, getuigen van deze creativiteit. De site behoudt ook anonieme graffiti en sporen op de muren, symbolen van spirituele weerstand.

Na de oorlog, de tegelfabriek hervat haar industriële activiteit tot 1973. In de jaren tachtig kregen voormalige stagiaires en verenigingen (zoals CRIF) hun classificatie als historisch monument. In 2012 werd de Memorial Site ingehuldigd, waarbij het behoud van plaatsen, tentoonstellingen en reflexieve ruimtes op genocidale mechanismen werden gecombineerd. Tegenwoordig zijn er 100.000 bezoekers per jaar, waaronder 60.000 jongeren.

De Stichting van Camp des Milles, erkend als openbaar nut, beheert deze plaats van herinnering met een multidisciplinaire wetenschappelijke raad. Doel: de geschiedenis doorgeven en tegelijkertijd het bewustzijn vergroten van de gevaren van intolerantie. De site bevat een souvenirwagen, de schilderzaal en permanente tentoonstellingen, zoals die op de 11.000 Joodse kinderen gedeporteerd uit Frankrijk.

Onder de belangrijkste figuren, Pastoor Henri Manen (Gewoon onder de Naties) getuige van deportaties, terwijl kunstenaars als Hans Bellmer of Wols verlieten grote werken. Kapitein Goruchon organiseerde de "vrijheidstrein" in 1940 om geïnterneerden te redden. Vandaag eert het gedenkteken ook de rechtvaardigen die levens hebben gered, zoals Auguste Boyer of de echtgenoot Manen.

Externe links