Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Tumic tumulus, gelegen op het schiereiland Rhuys in Arzon (Morbihan), is een "carnaceaan" megalithisch gebouw vergelijkbaar met de Carnac of Locmariaquer tumulus. Van conische vorm (55 m in diameter, 15 m in hoogte), het is volledig kunstmatig, bestaande uit een dolmenic cairn bedekt met een dikke laag vaas, zelf overdekt door aarde en stenen. Het volume wordt geschat op 16.000 m3. Het monument herbergt een licht excentrieke dolmen, bereikbaar via een oost-zuidoost georiënteerde gang, en een begrafeniskamer begrensd door drie gegraveerde orthostaten (sporen, cirkels), bedekt met een kwartsplaat. Een tweede metselwerk kist, ontdekt in 1934, suggereert de aanwezigheid van andere niet-verkend perifere structuren.

De site, bekend als Caesar's heuvel vanwege een lokale traditie geassocieerd met Julius Caesar tijdens de oorlog tegen de Veneto's (56 v.Chr.), is genoemd sinds de 19e eeuw in archeologie werken (Mahe in 1825, Cayot-Delambre in 1847). In 1853, een loopgraaf gegraven in de zuidelijke flank, onthulde een "grove" en moedigde de Morbihan Polymathic Society aan om een opgraving onder leiding van Louis Wales en Alfred Fouquet te organiseren. De krater, zichtbaar aan de bovenkant, dateert van deze ontdekking, waar een intacte funerair meubilair werd ontdekt: 32 assen van gepolijste stenen, 3 callai kettingen (237 parels), stukken aardewerk en een herwerkte runderhoorn, nu bewaard in het Vannes Museum.

In 1923 werd een historisch monument gearrangeerd, de tumulus was het onderwerp van nieuwe opgravingen uitgevoerd door Zacharie Le Rouzic in 1934, vóór de bouw van een toegangsgalerij (nu veroordeeld om veiligheidsredenen). Dit werk onthult een tweede droge metselwerk borst naast de master slaapkamer en bevestigt de afwezigheid van eerdere plundering. De Rouzic merkt echter op dat de kamerplaveisel in 1853 door Wales is verdwenen. Toegang tot het monument is nu verboden vanwege de structurele instabiliteit, waardoor het behoud van een belangrijke getuigenis van neolithische begrafenis architectuur in Bretagne.

De tumulus van Tumicac illustreert de graven van neolithische samenlevingen, gekenmerkt door de bouw van collectieve monumenten en de afzetting van symbolische voorwerpen (delen, gereedschappen). De uitzonderlijk goed bewaarde meubels bieden een inzicht in de handel (callaïs van de regio Nantes, bijlen in zeldzame stenen) en begrafenisrituelen van die tijd. De traditie van het combineren van de site met Julius Caesar, hoewel enkele millennia later, getuigt van het topografische en gedenkteken belang in het lokale landschap.

Een eigendom gedeeld tussen de gemeente Arzon en particulieren, de tumor blijft een onderwerp van studie voor archeologen, zijn cairn in staat om andere structuren nog niet geïdentificeerd. Zijn rangschikking in 1923 en zijn huidige bescherming onderstrepen zijn erfgoedwaarde, zowel wetenschappelijk, historisch als landschap, in een gebied rijk aan megalithische resten zoals de Morbihan.

Externe links