Bouw van lechs Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte periode van de oprichting van monumenten.
10 juillet 1933
Historisch monument
Historisch monument 10 juillet 1933 (≈ 1933)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Twee lechs grenzend aan de weg 19 van Carnac naar Ploemel, bij de ingang van het gehucht Nignol: classificatie op bestelling van 10 juli 1933
Oorsprong en geschiedenis
De twee Lechs van Carnac zijn megalithische overblijfselen van Neolithicum, een periode gekenmerkt door de oprichting van stenen monumenten met waarschijnlijk funeraire of symbolische roeping. Gelegen aan de rand van Route 19 die Carnac met Ploemel verbindt, bij de ingang van het gehucht Nignol, illustreren deze twee lechs het belang van megalithische uitlijningen en structuren in deze Bretonse regio, bekend om zijn dichte prehistorische erfgoed.
De site werd officieel erkend en beschermd door een classificatie order onder de historische monumenten op 10 juli 1933. Deze classificatie geldt specifiek voor de twee lechs, die nu eigendom zijn van de gemeente Carnac. Hun locatie, hoewel gelegen via een bij benadering adres (58 Route du Purgatoire), blijft onnauwkeurig volgens moderne criteria, met een kaart nauwkeurigheid geschat op 5/10 (passable).
In Neolithicum was Bretagne een regio waar sedentaire gemeenschappen stenen monumenten ophieven, vaak gekoppeld aan rituele of herdenkingspraktijken. Lechs, net als andere megalieten, kunnen dienen als territoriale monumenten of begrafenistekens, die een complexe sociale organisatie en een opmerkelijke technische beheersing voor die tijd weerspiegelen. Hun aanwezigheid in de buurt van communicatiekanalen, zelfs oude, suggereert een verlangen naar zichtbaarheid of toegankelijkheid.
Beschikbare gegevens van Monumentum en Merimée bronnen bevestigen het administratieve adres van de site in Morbihan (Departement 56), onder Insee code 56034. Er wordt geen aanvullende informatie verstrekt over het precieze gebruik, de constructie of de mogelijke bijbehorende artefacten, waardoor het fijne begrip van hun rol in de lokale neolithische samenleving wordt beperkt.
De huidige, hoewel gedocumenteerd, locatie blijft bij benadering, met GPS-coördinaten wijzen naar de Purgatory Route. Dit gebrek aan geografische precisie contrasteert met hun beschermde status en benadrukt de uitdagingen van het behoud en bestuderen van megalithische sites, vaak verspreid en geïntegreerd in veranderende landelijke landschappen.
In de beschikbare bronnen wordt geen enkel historisch karakter of specifieke gebeurtenis met betrekking tot deze lechs vermeld. Hun waarde ligt vooral in hun representativiteit van het Bretonse megalitisme, een belangrijk cultureel en architectonisch fenomeen van het Europese neolithicum.
