Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De menhirs van Montmirat, gelegen in de buurt van de gelijknamige pas in de regio Bondons (Lozère), vormden oorspronkelijk een set van negen stenen uit Neolithicum. In 1940 registreerde archeoloog Charles Morel twee nog zichtbare menhirs: de ene lag onder de vegetatie, de andere door bliksem gebroken en teruggebracht tot 1,20 m hoogte. Hun exacte locatie is aangegeven als "niet ver van de Col de Montmirat, Commune des Bondons.".

Het decreet van 5 juni 1941 bevat deze twee menhirs als historische monumenten. Vandaag de dag blijft er nog maar één bij de pas, op de gemeente Saint-Étienne-du-Valdonrez. Deze menhir draagt sporen van snijden (twee inkepingen op middenhoogte) en werd later gechristelijk gemaakt door de toevoeging van een kruis aan de top, wat de symbolische oogst van deze prehistorische resten illustreert.

Historische bronnen, waaronder de inventaris van Morel en de gegevens van Monumentum, benadrukken de precaire aard van hun instandhouding. De huidige GPS-locatie (48.000 Saint-Étienne-du-Valdonz) is gedeeltelijk verschillend van de oorspronkelijke beschrijvingen, die de onzekerheden weerspiegelen die verband houden met hun verspreiding door de eeuwen heen. Deze menhirs maken deel uit van een breder netwerk van megalithische cevenol sites, die met name in het werk van het Cevennes National Park worden bestudeerd.

Externe links