Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De twee menhirs bekend als Babouin en Babouine, gelegen in Tredion, Morbihan, dateren uit Neolithicum. Deze extreem harde grijsblauwe granieten stenen worden voor het eerst genoemd in 1825 in de Essai over de Oudheden van de Morbihan door Abbé Mahé. In 1847 merkte Cayot-Délandre op dat de grootste steen reeds gelegd was. Gerangschikt als historische monumenten bij decreet van 10 juli 1933, kunnen deze resten fragmenten van dezelfde stele later gerestaureerd, geassocieerd met heidense cultus.

De menhir "Baboin," 1,45 m hoog, heeft een beeld van een gestileerd gezicht: ogen in nauwe slagen, een dikke neus, en een holle mond, allemaal omlijst door een gegraveerde cirkel. "Babouine," groter met een hoogte van 3,25 m, heeft stappen en een centrale uitstulping die een vrouwelijke borst oproept, onderstreept door een gegraveerde cirkelboog die kan lijken op een ketting. Andere gravures, moeilijk te identificeren, sieren zijn bovenste deel. Hun naam blijft onduidelijk, hoewel een Jean Babouin, die in 1426 werd beloond door de hertog Jean V voor zijn toewijding, hun naam kon inspireren.

De meest plausibele hypothese, naar voren gebracht door Jean L. Helgouach, suggereert dat deze stenen waren aan de oorsprong van menhirs gedetailleerd op een later tijdstip. Hun twee-mica graniet en hun unieke iconografie maken hen zeldzame getuigenissen van de artistieke en religieuze praktijken van Neolithicum in Bretagne. Hun ligging in het bos van Hanvaux, in Trédion, en hun classificatie in 1933 onderstrepen hun erfgoed belang, ondanks een onnauwkeurige geografische ligging (niveau 5/10 volgens Monumentum).

Externe links