Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De glasfabriek Trinquetaille, gelegen in de gelijknamige wijk Arles, is een zwarte glasfabriek opgericht in het laatste kwartaal van de achttiende eeuw. Het gebruikte lokale hulpbronnen zoals het Rhône zand en de soda van Camargue, die voornamelijk flessen (Bordeaux, dames-jeannes) en karaften produceren. Zijn activiteit, intens maar kort, werd tegengehouden door de revolutie en economische moeilijkheden, waaronder de kosten van geïmporteerde steenkool.

De geschiedenis van de site begint met een eerste witte glasfabriek in de 18e eeuw, overgebracht naar Trinquetaille, maar gesloten na zes jaar wegens gebrek aan lokaal hout. In 1782 heropende een Norman glasmeester en twee Arlésianen (een koopman en een advocaat) de productie onder Grigniard en Cie, na een controversiële huurovereenkomst met eigenaar Datty. Ondanks juridische conflicten floreerde het glasmaken tot 1791, toen het in handen kwam van Arlesische bourgeois, waaronder Joseph Yvaren.

De Revolutie markeerde een keerpunt: twee partners, Grigniard en Boulouvard, werden guillotined voor het royalisme. De glasfabriek, verzwakt door de continentale blokkade en surtaxes, definitief gesloten in 1799. In de 19e eeuw zal de grote zaal zelfs dienen als kerk na de vernietiging van St. Peter van Trinquetaille tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1987 werd er een historisch monument gebouwd, nu een bijgebouwd gemeentehuis.

De productie werd in continue stroom georganiseerd, met 40 arbeiders op het terrein, dag en nacht werken (behalve in de zomer, verboden in de Provence). De site exporteerde zijn flessen massaal naar Genua, Nice, Marseille of Toulouse, sommige waarschijnlijk naar Amerika. Kolen, ingevoerd uit Loire, en recycling van gebroken glas lokaal aangevuld leveringen.

Architectureel bestaat glaswerk uit een grote basiliekhal (1783) met centrale ovens en ventilatiegangen, gebouwd van Beaucaire steen. De gebouwen gekocht door de stad in 1979 onthulden oude overblijfselen tijdens opgravingen. Sinds 2014 zijn ontwikkelingsprojecten gericht op het behoud van dit unieke industriële erfgoed in de Provence.

Externe links