Eerste beroep Paléolithique moyen (Moustérien Quina) (≈ 1505000 av. J.-C.)
Musteriaanse sporen geïdentificeerd in de grot.
Paléolithique supérieur (Aurignacien ancien)
Aurignacische bezetting
Aurignacische bezetting Paléolithique supérieur (Aurignacien ancien) (≈ 1505000 av. J.-C.)
Gereedschappen en overblijfselen gedateerd uit deze periode.
Moyen Âge
Bouw van een hermitage
Bouw van een hermitage Moyen Âge (≈ 1125)
Hergebruik van de site voor religieuze doeleinden.
27 juillet 1958
Historisch monument
Historisch monument 27 juillet 1958 (≈ 1958)
Officiële bescherming van de grot en hermitage.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Prehistorische grot bekend als de Balauzière (cad. C 283): classificatie bij bestelling van 27 juni 1958
Kerncijfers
J. Bayol et M. Paulus - Archeologen
Auteurs van een studie over de grot (1930-1946).
M.-F. Bonifay - Paleontoloog
Paleontologische studie in 1966.
D. Gambier - Antropoloog
Analyse van de menselijke resten (1985).
Oorsprong en geschiedenis
De Balauzière Cave is een belangrijke archeologische site gelegen in de gemeente Vers-Pont-du-Gard, in het departement Gard. Bezet uit de Midden Paleolithische periode, het heeft sporen van menselijke habitat geleverd tijdens verschillende belangrijke periodes: Moustarische Quina, Oude Aurignaciaan, waarschijnlijk Gravettien, evenals Neolithische en Chalcolithische resten. De oude opgravingen onthulden gereedschappen en menselijke overblijfselen die de voortdurende bezetting gedurende enkele millennia verklaren.
In de middeleeuwen werd een hermitage gebouwd rond de grot, gedeeltelijk geïntegreerd in de structuur. Vandaag in puin, dit religieuze gebouw getuigt van het hergebruik van de site voor spirituele doeleinden lang na de prehistorie. De grot en hermitage werden op 27 juli 1958 geclassificeerd als Historische Monumenten, met erkenning van hun erfgoed belang.
De site, gelegen op het privé domein van het Château de Saint-Privat, is niet toegankelijk voor het publiek. Wetenschappelijke studies uitgevoerd in de 20e eeuw, met name door Bayol, Paulus, Bonifay en Gambier, gedocumenteerd prehistorische beroepen door middel van de analyse van artefacten en menselijke resten. Dit onderzoek benadrukt het belang van de grot voor het begrijpen van de levensstijl van oude bevolkingsgroepen in Occitanie.
De Mousteriaanse en Aurignacian perioden zijn bijzonder goed vertegenwoordigd, met karakteristieke instrumenten en sporen van binnenlandse activiteiten. Neolithicum en Chalcolithicum bleven ook over, hoewel minder gedetailleerd in de beschikbare bronnen. Middeleeuwse hermitage, hoewel minder bestudeerd, voegt een latere historische dimensie aan de site.
De grot van Balauzière illustreert dus een zeldzame historische stratificatie, variërend van prehistorische tot middeleeuwse tijden. Zijn classificatie als historisch monument en zijn vermelding in databases als Mérimée maken het tot een plaats van wetenschappelijk en erfgoed belang, ondanks de huidige ontoegankelijkheid.
