Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Oppidum d'Entremont, 3 km van Aix-en-Provence op het plateau van Puyricard, was de politieke en militaire hoofdstad van de Celto-Ligur confederatie van de Salyens tussen 180 en 90 v.Chr. Opgericht te laat in vergelijking met andere regionale oppida's, ervoer het een korte maar intense bezetting, gekenmerkt door twee fasen van habitat (Habitat 1 ca. 175 v.Chr., Habitat 2 ca. 150 v.Chr.). De stad, beschermd door imposante wallen en georganiseerd in geometrische eilandjes, gehuisvest tussen de 2000 en 5.000 inwoners voordat het verlaten na de Romeinse verovering.

De val van Entremont vond plaats in 123 v.Chr., toen Romeinse generaal Caius Sextius Calvinus de stad veroverde na een beslissende slag bij Aquae Sextiæ (toekomstige Aix-en-Provence). De Salyan koning Teutomalios vluchtte naar de Allobrogs en de bevolking werd overgebracht naar de nieuwe Romeinse stad. De opgravingen onthulden een primitief heiligdom (ijzeren tijdperk), standbeelden van gekraakte helden met menselijke trofeeën, en oliepersen die een welvarende economie tonen. De overblijfselen, waaronder de beroemde stenen "gesneden hoofden," zijn nu te zien in het Granet Museum.

De site, herontdekt in de 19e eeuw, werd systematisch gezocht uit 1946 door Fernand Benoit, die ontdekte de twee bovenliggende habitats. De wallen van Habitat 2 (6-7 m hoog, versterkt met torens) en geplaveide straten onthullen stedelijke planning geïnspireerd door Hellenistische modellen, terwijl geïmporteerde voorwerpen (Griekse keramiek, Carthagijnse amforen) getuigen van commerciële banden met Marseille. Een historisch monument in 1980, Entremont blijft een belangrijke getuigenis van Kelto-ligure beschaving voor Romanisering.

De topografie van het plateau (367 m hoogte, kliffen naar het zuiden) maakte het een strategische site met uitzicht op het spoor van Heracléan, die de Oppida Salyans (test van de Ost, Baou-Roux) verbindt met de Massaliot tellers. Recente opgravingen hebben het bestaan van een ambachtelijke stortplaats (eiland 29) en een drainagesysteem bevestigd, terwijl bodemanalyse (mioceen kalksteen, flex) de keuze van de locatie voor beeldgrootte verklaart. De naam Entremont, die alleen in de Middeleeuwen werd bevestigd, kon afkomstig zijn van de Latijnse Intermontes of van een middeleeuwse eigenaar genaamd Tramonto.

De Salyens, een krijger volk georganiseerd in economische confederatie, gebruikt Entremont als een militaire basis en politiek centrum, geassocieerd met het Emorium d'Arles voor handel. Hun cultuur, het mengen van Keltische tradities (cultus van schedels, symbolen van reïncarnatie) en mediterrane invloeden (architectuur, geïmporteerde keramiek), werd gedoofd met de stichting van Aquae Sextiæ. Epigrafische ontdekkingen, zeldzaam, omvatten een beker met de naam Bal(omarios?) Mardus, markeren verbanden met Latijn.

De collecties van het Granet Museum, waaronder beeldhouwwerken en bas-reliëfs, illustreren Salyen kunst: portretten van prinsen in weelderige kostuums, Keltische wapens en sieraden, maar ook technieken geïnspireerd door Griekse beeldhouwkunst (gekleide haren, gebruik van tripan). De ter plaatse gevonden valuta's komen voor 99% uit Marseille en bevestigen hun rol als handelstussenpersoon. Vandaag de dag is het terrein, eigendom van de staat en geclassificeerd, het onderwerp van conserveringswerkzaamheden, zoals de restauratie van waterafvoersystemen in 1999.

Externe links