Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Larçay Castellum is een militaire vesting van het Romeinse Benedenrijk (III eeuw), gebouwd op een heuveltop met uitzicht op de Chervallei, 10 km ten zuidoosten van Caesardunum (Tours). Haar bescheiden oppervlakte (3.150 m2) en haar strategische positie suggereren een rol van monitoring van land- en rivierroutes, in een context van toenemende onzekerheid (barbaarse invallen na 250 AD). Het hergebruikt gedeeltelijk de materialen van een eerder mausoleum van de I.

De bouw, gedateerd tussen 256 en 270, blijft onvoltooid en het terrein wordt verlaten aan het einde van de oudheid. Remnants (hof, U-vormige torens of ronde torens) onthullen een typische architectuur van Gallische kastelen: grillen van kalksteen moellons, blokkerende kern, en hergebruik van gesneden kolommen of blokken. De noordelijke muur, minder dik, profiteert van natuurlijke helling voor zijn verdediging.

De site werd in 1853 genoemd door lokale archeologen (Louis Boileau, Jean-Jacques Bourassé) en doorzocht tussen 1984 en 1987 door Jason Wood. Dit onderzoek bevestigt de middeleeuwse (Merovingische) en moderne rekrutering (verstoorde archeologische niveaus). Het was een van de best bewaard gebleven Romeinse kastelen in Frankrijk in 1926, ondanks onbouwde of ontbrekende gebieden.

De historische context verbindt zijn constructie met een regionaal defensief programma, waaronder de versterking van Tours en andere sites zoals Chisseaux. Dicht bij een grote as (Bourges ..Tours) en een oud aquaduct, moest het castellum rivier en land uitwisselingen controleren. Zijn verlatenheid viel samen met het einde van de Romeinse bestuurlijke structuren in Gallië.

Het gevonden archeologische meubilair (geld van Constantine, gesigilleerd aardewerk) blijft zeldzaam en slecht gelegen. Stichtingen, zonder gemetselde loopgraven, gebruik maken van droge stenen bedden of gebruik elementen (gezaagde kolom trommels). De torens, aanvankelijk gesnoeid als de courtine, tonen scheuren die hun latere toevoeging aan de muur onthullen.

Aannames van zijn exacte rol (vluchteling, toezicht) of de redenen voor zijn falen (gebrek aan middelen, strategische verandering) blijven open. De opgravingen van de jaren tachtig onthulden ook sporen van protohistorische bezetting 200 m zuidwesten, zonder directe verbinding met het kasteel.

Externe links