Bouw van het oorspronkelijke herenhuis XVIe siècle (≈ 1650)
Origineel landhuis voor latere reconstructies.
1873
Inkoop door Pauline Ple
Inkoop door Pauline Ple 1873 (≈ 1873)
Renaissance stijl transformatie, behoud van middeleeuwse torens.
1908
Bouw van de monumentale poort
Bouw van de monumentale poort 1908 (≈ 1908)
Unieke huidige vestige, onder leiding van Mary Boursin.
novembre 1914
Vernietiging door bombardementen
Vernietiging door bombardementen novembre 1914 (≈ 1914)
Vuur en ruïnes tijdens de Eerste Oorlog.
1926
Definitieve ontmanteling
Definitieve ontmanteling 1926 (≈ 1926)
Verkoop van ruïnes en omschakeling naar landbouwgrond.
2007
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 2007 (≈ 2007)
Bescherming van de resterende resten (poort, poort, gracht).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De overblijfselen van het kasteel in totaal, namelijk: het portaal - triomfboog, de toegangspoorten en de grachten (Box B 1130, 1133 tot 1135): inschrijving bij decreet van 14 september 2007
Kerncijfers
Pauline Plé - Eigenaar en patroon (1873
Transformeert het renaissance stijl kasteel.
Marie Georget (Mary Boursin) - Eigenaar (1902/1914)
Beveelde de poort van 1908.
Édouard Redont - Landschap
Ontwerpt het park en het kanaal.
Oorsprong en geschiedenis
Het kasteel van Soupir, oorspronkelijk een 16e eeuws herenhuis, werd aan het einde van de 19e eeuw volledig herbouwd in een renaissancestijl door Pauline Ple, die het in 1873 verwierf. Het bewaarde de twee middeleeuwse stenen torens uit het oude fort, terwijl het het geheel moderniseerde. Het landgoed omvatte een park ontworpen door landschapsarchitect Édouard Redont, met een groot kanaal en een kunstmatig eiland versierd met een stenen toren.
In 1902, toen Pauline Plé stierf, werd het kasteel gekocht door Marie Georget, bekend als Mary Boursin, die er in 1908 een monumentaal portaal aan toevoegde. Dit portaal, versierd met jachtfiguren, markeerde de toegang tot een bloeiend landgoed. De route van het kanaal en de gracht, die vandaag gedeeltelijk zichtbaar zijn, getuigen nog steeds van de landschapsambitie van de plaats.
Al in 1914 werd het kasteel een strategische kwestie tijdens de Eerste Wereldoorlog, gelegen aan de frontlinie. Het werd een militair ziekenhuis, het werd in november 1914 afgebrand en vernietigd door de bombardementen. In 1915 werden werken gered van de ruïnes door de curator van het Nevers Museum, maar het geraspte landgoed werd in 1926 verkocht aan een landbouwbedrijf. Deze laatste ontmantelde de laatste structuren om de 454 hectare om te zetten in bouwland.
Het portaal, de toegangspoorten en de gracht werden uiteindelijk geclassificeerd als historische monumenten in 2007. Vandaag, deze resten, prive-eigendom, herinneren de gekwelde geschiedenis van de site, tussen architectonische wedergeboorte en oorlogsvernietiging. De stenen toren op het eiland en de betonnen rotsbrug, hoewel gedegradeerd, voltooien dit fragmentarisch erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen