Stichting van de Priorij 1076 (≈ 1076)
Beginnend als afhankelijkheid van Bourgueuil Abbey.
milieu du XIIe siècle
Reconstructie van de kerk en gebouwen
Reconstructie van de kerk en gebouwen milieu du XIIe siècle (≈ 1250)
Periode van de huidige overblijfselen, Romeinse-gotische stijl.
XVIIe siècle
Verlaten en ruïneren
Verlaten en ruïneren XVIIe siècle (≈ 1750)
Einde van de architectonische enquêtes.
1927
Verkoop van de hoofdzaal
Verkoop van de hoofdzaal 1927 (≈ 1927)
Overgezet naar Worcester Museum (Verenigde Staten).
24 octobre 1988
Historisch monument
Historisch monument 24 octobre 1988 (≈ 1988)
Bescherming van de resten en de omliggende bodem.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Prioride van Bas-Nueil (vestigen) en grond van Pakket B 791 rond de overblijfselen (Box B 731, 791): classificatie in volgorde van 24 oktober 1988
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken genoemd
De brontekst vermeldt geen specifieke historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Priorij van Bas-Nueil, opgericht in 1076 als een Benedictijner bijgebouw van Bourgueuil Abbey, werd herbouwd in het midden van de 12e eeuw. Vanaf deze periode zijn er ruïnes die sinds de 17e eeuw niet zijn gerestaureerd, waaronder een deel van de noordelijke wandeling van het koor. Deze overblijfselen illustreren een belangrijke stap in de middeleeuwse architectuur, met bogen op het kruispunt van primitieve dolfijnen, zonder gemeenschappelijke sleutels, en gesneden hoofdsteden. Het gebouw combineerde een schip met onderpanden, een transept overdekte door een klokkentoren, en een dwalend koor dat drie apsidiolen serveerde, die de invloed van de grote priories van die tijd weerspiegelden.
De capitulaire hal, een belangrijk element van de priorij, werd in 1927 verkocht aan het Worcester Museum, waardoor de site armer werd. De huidige ruïnes, geclassificeerd als Historisch Monument in 1988, tonen innovatieve technieken voor het tijdperk, zoals gewelven direct tegen de muren, zonder boogvormen. Deze kenmerken zijn een zeldzaam voorbeeld van de overgang tussen romaanse en gotische stijlen in West-Frankrijk, gekenmerkt door gedurfde structurele experimenten.
De priorij speelde een centrale rol in het lokale religieuze en sociale leven, als een plaats van gebed, het verwelkomen van pelgrims en het beheren van de omringende landen. De achteruitgang, versneld door de oorlogen van de religie en het geleidelijk verlaten van gebouwen, leidde tot de gedeeltelijke ruïne in de zeventiende eeuw. Tegenwoordig bieden de overblijfselen, hoewel fragmentarisch, een waardevol inzicht in de ruimtelijke en liturgische organisatie van Benedictijnse prioriteiten van deze cruciale periode.
Het terrein, gelegen in Berrie (Wenen), geniet bescherming, inclusief de overblijfselen en de omringende bodem (park B 791). De huidige staat, hoewel gedeeltelijk, laat toe om de eerste vormen van gotische gewelven te bestuderen in een gebied waar Romaanse kunst nog steeds domineerde. Het gebrek aan moderne restauratie behoudt de authenticiteit van de ruïnes en maakt hun interpretatie voor bezoekers complexer.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen