Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De archeologische site van de Clos-Mulon in Corsicaul, Bretagne, maakt deel uit van de voormalige Gallo-Romeinse stad Fanum Martis, de administratieve en religieuze hoofdstad van de Coriosolites, een Gallisch volk genoemd door Julius Caesar. Aan het einde van de Neolithische periode werd het gebied bezet en bereikte het zijn hoogtepunt onder het Romeinse Rijk, dat bijna 100 hectare beslaat. De opgravingen opgraven een domus van 840 m2 gebouwd onder keizer Claude (41-54 AD), vervangen aan het einde van de derde eeuw door grotere thermale baden. Deze resten, geclassificeerd als historische monumenten in 1990 en 2000, getuigen van de Romeinse stedenbouw en de Romanisering van Armoric.

De domus du Clos-Mulon, op 100 meter van het centrum van het dorp, behoorde waarschijnlijk tot een opmerkelijke coriosoliet die daar zijn klanten ontving. Zijn plan volgt een raster dat typisch is voor de Romeinse insulae. In de derde eeuw werd het gebouw omgetoverd tot een thermisch complex, dat de evolutie van sociale en hygiënische praktijken weerspiegelt. De site, gerehabiliteerd in 2014, biedt een zeldzaam overzicht van de binnenlandse en openbare architectuur van een secundaire Gallo-Romeinse stad, voordat het aan het begin van de Middeleeuwen in verval raakt.

Corseul, oorspronkelijk Fanum Martis genaamd ("Mars tempel"), is getuigd op de Tafel van Puisinger. Zijn toponym evolueert in de derde vier eeuwen om de naam van het Gallische volk aan te nemen, en markeert een heropleving van de lokale identiteiten tegenover de verzwakking van Rome. De opgravingen onthulden ook graven, ex-voto's (zoals beeldjes uit Harpocrate) en mosselen, die hun economische en religieuze rol bevestigen. De Jupiter column, ontdekt in de 19e eeuw, en de overblijfselen van een Romeinse manier van Tours benadrukken haar integratie in keizerlijke netwerken.

Corseul's daling begon in het lagere rijk, met de geleidelijke stopzetting van openbare monumenten. De necropolis van Courtil Saint-Antoine, gebruikt tot de vroege middeleeuwen, illustreert deze overgang. De gedigitaliseerde markeringen op grafstenen suggereren lokale ambachtelijke praktijken. Ondanks de politieke verwijdering blijft de site een belangrijke mijlpaal in het begrijpen van de Romanisering van Bretagne en de culturele dynamiek tussen Gallië en Romeinen.

Externe links