Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Viaduc Verblijf in Fontpédrouse dans les Pyrénées-Orientales

Patrimoine classé
Patrimoine ferroviaire
Viaduc

Viaduc Verblijf in Fontpédrouse

    N116
    66360 Fontpédrouse
Eigendom van een overheidsinstelling
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Viaduc Séjourné à Fontpédrouse
Crédit photo : Thierry Llansades from la rochelle/ Vernet dels ba - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1906-1908
Bouw van een viaduct
18 juillet 1910
Inhuldiging van viaduct
30 décembre 1994
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Viaduct gelegen op kilometric punt 17, 928 op de Villefranche spoorlijn - La Tour-de-Carol (cad. niet kadaster): inschrijving op bestelling van 30 december 1994

Kerncijfers

Paul Séjourné - Brug en Chaussées Ingenieur Fabrikant van het viaduct en zijn architectuur.
Jules Lax - Projectbeheerder Regie van de Cerdagne lijn voor de Compagnie du Midi.

Oorsprong en geschiedenis

Het Stayed viaduct, ook bekend als de Fontpédrouse brug, is een belangrijke spoorwegstructuur ontworpen voor de Cerdagne lijn, die Villefranche-de-Conflent verbindt met Bourg-Madame. Gebouwd tussen 1906 en 1908 onder leiding van ingenieur Paul Séjourné, stak hij Tet en Route 116 over. Deze brug met twee verdiepingen, 236,70 meter lang, onderscheidt zich door zijn gedurfde architectuur: een grote centrale ogivaal boog van 30 meter breed, overdekt door een schort ter ondersteuning van de spoorlijn, allemaal omlijst door gecrenellateerde vierkante palen. Het werd geopend op 18 juli 1910 met de inbedrijfstelling van de "Gele trein," een geëlektrificeerde metrische lijn, symbool van de opening van de Catalaanse Pyreneeën.

Het werk, gemaakt in metselwerk, bevat defensieve elementen zoals mijnbouwkamers aan de bovenkant van de batterijen, toegankelijk vanaf het spoor. De structuur combineert functionaliteit en esthetiek, met bogen in volledige hang voor benadering viaducten en decoratieve elegantie. Het viaduct maakt deel uit van een groter project onder leiding van ingenieur Jules Lax voor de Compagnie des chemins de fer du Midi, gericht op het verbinden van de vlakte van Roussillon met de hoge plateaus cerdans. In 1994 werd een historisch monument opgericht, dat de Franse techniek van de vroege twintigste eeuw belichaamt en een symbool van Catalaans industrieel erfgoed blijft.

In de lokale cultuur inspireerde het viaduct literaire werken, zoals de Le Pont des illusions (2012) van Gérard Raynal, die zijn constructie Romaniseerde. Haar rol in de regionale geschiedenis gaat verder dan het technische kader: zij heeft de economische en menselijke uitwisselingen tussen Frankrijk en Spanje via de Cerdagne vergemakkelijkt, terwijl zij een visueel kenmerk van het Pyreneeënlandschap is geworden. Vandaag trekt het net zo veel aan voor zijn architectuur als voor zijn integratie in de toeristische reis van de "Gele trein," geclassificeerd bij UNESCO als de culturele landschappen van de spoorweg.

Externe links