Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Busseau viaduct is een Franse spoorwegbrug gebouwd tussen december 1863 en december 1864, gelegen in de gemeenten Ahun, Pionnat en Cressat, Creuse. Het is 320 meter lang en 57 meter hoog, met uitzicht op de rivier de Creuse. Hoewel het ten onrechte werd toegeschreven aan Gustave Eiffel, werd het ontworpen door ingenieurs Marie Thirion, Wilhelm Nördling en Charles Geoffroy voor de Compagnie d'Orléans, met een constructie onder leiding van Felix Moreaux.

Het project werd geïnspireerd door pioniers viaducten zoals Grandfey in Zwitserland (1857-1862) en Crumlin in Groot-Brittannië (1853-1857). De beslissing om een metaalwerk te bouwen in plaats van een metselwerk werd gemotiveerd door een lagere kosten van de helft, zoals blijkt uit het Fribourg viaduct. Twee grote uitdagingen werden aangepakt: de stabiliteit in het gezicht van dwarswinden garanderen door middel van interne ankerbalken, en de esthetiek verbeteren door onzichtbare boogvorming te vermijden, opgelost door een testmodel.

De bouw begon in januari 1864 na ministeriële goedkeuring in maart 1863. Het dek werd samengesteld door te lansen, een innovatieve techniek waarbij elke spanwijdte op de kust werd gebouwd en vervolgens op zijn plaats werd geduwd. Deze methode, die voor het eerst in Europa op het viaduct van Freiburg werd gebruikt, maakte een realisatie in slechts één jaar mogelijk. De totale kosten bedroegen 1 514 989 CHF, iets hoger dan de geschatte CHF 1 453,500 CHF.

In december 1864 werd het viaduct voor het eerst gebruikt voor de lijn Busseau-sur-Creuse In 1905 werd een versterkt betonnen platform toegevoegd, en reparaties vonden plaats in 1944-1945, na oorlogsschade. In 1975 werd een historisch monument geregisseerd, er is nog steeds een belangrijke getuigenis van de 19e eeuwse spoorwegtechniek, hoewel de lijn Busseau-sur-Creuse.

De indrukwekkende afmetingen van het viaduct omvatten een totale deklengte van 286,50 meter, zes overspanningen (waarvan vier 50 meter) en een maximale hoogte van 56,50 meter. Metalen batterijen, beperkt tot 30 meter boven metselwerkbases, zijn gebaseerd op funderingen ontworpen om thermische expansies te absorberen. Het schort, oorspronkelijk gepland voor twee rijstroken, is slechts één vandaag.

Wilhelm Nördling, hoofdingenieur, speelde een sleutelrol in het ontwerp, voortbouwend op zijn ervaring bij Grandfey viaduct. Het consortium van bouwers bestond onder meer uit Basile Parent, Pierre Schaken, Jules-César Houel en Ferdinand Caillet (toekomstige oprichters van de Compagnie de Fives-Lille), en de vestigingen Jean-François Cail. Het viaduct illustreert de technische innovatie van de tijd, waarbij economie, snelle constructie en gedurfde structurele oplossingen worden gecombineerd.

Externe links