Bouw van een viaduct 1865-1867 (≈ 1866)
Geregisseerd door Charles Dombre voor de PLM.
1869
Inbedrijfstelling
Inbedrijfstelling 1869 (≈ 1869)
Integratie in de spoorlijn.
28 décembre 1984
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 28 décembre 1984 (≈ 1984)
Inbegrepen in de HM inventaris.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Viaduc (zaak B 700, 236): boeking bij beschikking van 28 december 1984
Kerncijfers
Charles Dombre - Hoofdingenieur
Fabrikant van viaduct voor PLM.
MM. Joubert et Ruelle - Technische medewerkers
Charles Dombre's assistenten.
Oorsprong en geschiedenis
De Chamborigaud viaduct is een metselwerk spoorweg structuur gelegen aan de rand van het Cevenol dorp Chamborigaud, in de Gard. Het strekt zich uit over de Luech vallei, die ook bekend staat als het Luech viaduct. Het noordelijke deel, bestaande uit 6 bogen en een halve boog, strekt zich uit over de naburige stad Chambon. De structuur, met een totale lengte van 384 meter, combineert 12 bogen van 14 meter en 17 bogen van 8 meter, die een atypische curve beschrijven waarvan de concaviteit naar stroomopwaarts gericht is.
Gebouwd tussen 1 oktober 1865 en 1 mei 1867 door de ingenieur Charles Dombre, bijgestaan door de heren Joubert en Ruelle, werd dit viaduct gebouwd voor de Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée (PLM). Er werd de voorkeur gegeven aan een ambitieuzer project om economische redenen, waarbij aan de lijn een bochtlijn met een straal van 200 meter en een helling van 25 werd opgelegd, waardoor de snelheid van de treinen werd beperkt. Het werd in 1869 in gebruik genomen en maakt deel uit van de Saint-Germain-des-Fossés-lijn bij Nîmes-Courbessac, tussen Chamborigaud en Génolhac stations.
Het viaduct werd opgenomen in de inventaris van historische monumenten in opdracht van 28 december 1984, waarbij de waarde van het erfgoed werd erkend. De hoogte van 46,30 meter en zijn metselwerk structuur maken het een opmerkelijk voorbeeld van 19e eeuwse spoorwegtechniek. Kurvatuurstralen verschillen tussen het noorden (240 m) en het zuiden (200 m), wat de topografische beperkingen van de Cevenole vallei weerspiegelt.
Vandaag de dag blijft het viaduct een belangrijk onderdeel van het lokale landschap en een bewijs van de industriële geschiedenis van de regio. De functionele architectuur en integratie in een steile natuurlijke omgeving illustreren de technische uitdagingen die de ingenieurs van die tijd overwinnen. Beschikbare bronnen (Wikipedia, Monument) bevestigen het historische en technische belang.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen