Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Gallo-Romeinse Vicus van Oedenburg à Biesheim dans le Haut-Rhin

Haut-Rhin

Gallo-Romeinse Vicus van Oedenburg

    Route Sans Nom
    68600 Biesheim
Vicus gallo-romain de la Oedenbourg
Vicus gallo-romain de la Oedenbourg
Vicus gallo-romain de la Oedenbourg
Vicus gallo-romain de la Oedenbourg
Vicus gallo-romain de la Oedenbourg
Crédit photo : Veleius - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100
200
300
400
500
1900
2000
Début du Ier siècle
Eerste Romeinse bezetting
Vers 192
Begin van een dichte bezetting
312–415
Vicuspiek
IVe siècle
Bouw van een fort
1989
Historische monument classificatie
Depuis 1998
Jaarlijkse internationale zoekopdrachten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Totale overblijfselen opgeruimd en begraven, met inbegrip van bodem (Vak 50, 21, 22, 83, 84, 152, 153): inschrijving bij beschikking van 20 november 1989

Kerncijfers

Ptolémée - Griekse geografie Eerste vermelding van Argentovaria* in zijn geschriften.
Vespasien - Romeinse keizer (69 Keizerlijke expansie naar de Donau.
J. D. Specklin - Kartograaf uit de 16e eeuw Vertegenwoordigt de site op de kaart (1576).

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse vicus van Oedenburg, genoemd Argentovaria in de Geografie van Ptolemaeus, is een belangrijke archeologische site gelegen in Biesheim (High Rhine). Hoewel de verbinding tussen de oude naam en de site niet werd bevestigd door archeologie, opgravingen getuigen van een Romeinse bezetting vanaf het begin van de eerste eeuw, in de buurt van een strategische fort op de Rijn. Onder Vespasianus werd het militaire kamp verlaten door het leger en opnieuw in gebruik genomen door burgers, wat het begin betekende van een blijvende civiele bezetting.

Archeologie onderscheidt twee fasen van bezetting in de eerste helft van de eerste eeuw: eerst op de Rheinacker site (noordoost), dan in de Ried gebied (zuidwest), aan beide kanten van de Rijn afleiding kanaal. Tussen het einde van de tweede eeuw (ongeveer 192) en het begin van de vierde eeuw werd het terrein van Oedenburg actief bezet, voordat het zijn piek bereikte tussen 312 en 415, met een concentratie van habitats op het plateau in plaats van in de vallei. Daar werd in de vierde eeuw een fort gebouwd, zoals blijkt uit militaire artefacten (kunstvoorwerpen, zwaarden) en een zilveren ingot gestempeld (Donativum).

De eerste ontdekkingen dateren uit de zeventiende eeuw, met Gallo-Romeinse objecten opgegraven sporadisch. Systematische opgravingen begonnen in 1824 en 1868 toen het Rijnkanaal werd gebouwd. Sinds 1960 hebben peilingen overblijfselen van Julio-Claudiaanse kampen (1999), civiele gebouwen, necropolis en religieuze objecten aan het licht gebracht. Sinds 1998 zoekt een internationale missie (Frankrijk, Duitsland, Zwitserland) de site jaarlijks. In 1989 werd een historisch monument gebouwd, de overblijfselen zijn blootgesteld aan het gemeenschappelijk museum.

De site verschijnt op de kaart van J.D. Specklin (1576) en illustreert de evolutie van een grensvicus, gekenmerkt door strategische verplaatsing en voortdurende bezetting tot het begin van de vijfde eeuw. De opgravingen onthullen een gemengd leven, zowel burger (habitat, necropolis) als militair (wapen, vesting), dat het belang van de Rijn weerspiegelt als een as van controle en uitwisseling onder het Romeinse Rijk.

Externe links