Eerste Romeinse bezetting Début du Ier siècle (≈ 104)
Militair kamp bij een Rijnford.
Vers 192
Begin van een dichte bezetting
Begin van een dichte bezetting Vers 192 (≈ 192)
Oedenburg site actief tot de vierde eeuw.
312–415
Vicuspiek
Vicuspiek 312–415 (≈ 364)
Habitats geconcentreerd op het plateau.
IVe siècle
Bouw van een fort
Bouw van een fort IVe siècle (≈ 450)
Ontdekking van wapens en zilveren ingot.
1989
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1989 (≈ 1989)
Bescherming van heldere en begraven resten.
Depuis 1998
Jaarlijkse internationale zoekopdrachten
Jaarlijkse internationale zoekopdrachten Depuis 1998 (≈ 1998)
Frans-Duitse-Zwitserse missie op de site.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Totale overblijfselen opgeruimd en begraven, met inbegrip van bodem (Vak 50, 21, 22, 83, 84, 152, 153): inschrijving bij beschikking van 20 november 1989
Kerncijfers
Ptolémée - Griekse geografie
Eerste vermelding van Argentovaria* in zijn geschriften.
Vespasien - Romeinse keizer (69
Keizerlijke expansie naar de Donau.
J. D. Specklin - Kartograaf uit de 16e eeuw
Vertegenwoordigt de site op de kaart (1576).
Oorsprong en geschiedenis
De Gallo-Romeinse vicus van Oedenburg, genoemd Argentovaria in de Geografie van Ptolemaeus, is een belangrijke archeologische site gelegen in Biesheim (High Rhine). Hoewel de verbinding tussen de oude naam en de site niet werd bevestigd door archeologie, opgravingen getuigen van een Romeinse bezetting vanaf het begin van de eerste eeuw, in de buurt van een strategische fort op de Rijn. Onder Vespasianus werd het militaire kamp verlaten door het leger en opnieuw in gebruik genomen door burgers, wat het begin betekende van een blijvende civiele bezetting.
Archeologie onderscheidt twee fasen van bezetting in de eerste helft van de eerste eeuw: eerst op de Rheinacker site (noordoost), dan in de Ried gebied (zuidwest), aan beide kanten van de Rijn afleiding kanaal. Tussen het einde van de tweede eeuw (ongeveer 192) en het begin van de vierde eeuw werd het terrein van Oedenburg actief bezet, voordat het zijn piek bereikte tussen 312 en 415, met een concentratie van habitats op het plateau in plaats van in de vallei. Daar werd in de vierde eeuw een fort gebouwd, zoals blijkt uit militaire artefacten (kunstvoorwerpen, zwaarden) en een zilveren ingot gestempeld (Donativum).
De eerste ontdekkingen dateren uit de zeventiende eeuw, met Gallo-Romeinse objecten opgegraven sporadisch. Systematische opgravingen begonnen in 1824 en 1868 toen het Rijnkanaal werd gebouwd. Sinds 1960 hebben peilingen overblijfselen van Julio-Claudiaanse kampen (1999), civiele gebouwen, necropolis en religieuze objecten aan het licht gebracht. Sinds 1998 zoekt een internationale missie (Frankrijk, Duitsland, Zwitserland) de site jaarlijks. In 1989 werd een historisch monument gebouwd, de overblijfselen zijn blootgesteld aan het gemeenschappelijk museum.
De site verschijnt op de kaart van J.D. Specklin (1576) en illustreert de evolutie van een grensvicus, gekenmerkt door strategische verplaatsing en voortdurende bezetting tot het begin van de vijfde eeuw. De opgravingen onthullen een gemengd leven, zowel burger (habitat, necropolis) als militair (wapen, vesting), dat het belang van de Rijn weerspiegelt als een as van controle en uitwisseling onder het Romeinse Rijk.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen