Eerste bouw XIIIe ou XIVe siècle (≈ 1450)
Middeleeuwse stenen brug, waarschijnlijk van oorsprong.
à partir du XVIe siècle
Opeenvolgende wijzigingen
Opeenvolgende wijzigingen à partir du XVIe siècle (≈ 1650)
Continue ontwikkeling in de moderne tijd.
29 avril 1971
Registratie MH
Registratie MH 29 avril 1971 (≈ 1971)
Bescherming van historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Old Bridge on the Flume (geen kadastrale doos; openbaar domein): registratie bij bestelling van 29 april 1971
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De oude brug over de Flume de Pacé is een middeleeuws gebouw in de gemeente Pacé, Ille-et-Vilaine (Bretagne). Gebouwd waarschijnlijk in de 13e of 14e eeuw, is het een van de weinige voorbeelden van middeleeuwse bruggen nog zichtbaar in de regio. Oorspronkelijk waren de bruggen van die tijd vaak gemaakt van hout, maar de laatste, van steen, onderging continue wijzigingen uit de 16e eeuw, waaronder met verschillende materialen zoals leisteen, kalksteen en graniet.
Deze 45 meter lange brug bestaat uit drie bogen: twee tweelingen in het midden en een derde gescheiden door een volle grond. Hij stak de rivier de Flume over en verbond de weg van Parijs naar Brest. In tegenstelling tot andere departementale bruggen zoals Pont-Réan (gebouwd in 1767 door ingenieurs opgeleid aan de École des Ponts et Chaussées), is de Pont de Pacé het resultaat van een empirische evolutie, die de lokale en opeenvolgende bouwtechnieken weerspiegelt.
Het monument werd genoemd als historische monumenten op 29 april 1971, met erkenning van zijn erfgoed waarde. Het behoort nu tot het departement en blijft een getuigenis van middeleeuwse infrastructuur aangepast aan de latere behoeften van de weg. Zijn benaderingen, gebouwd langs de Flume, benadrukken zijn integratie in het lokale landschap.
De brug is gelegen op de plaats bekend als de Pont de Pacé, ten westen van het dorp, tussen Rue Doctor Léon en Avenue Étienne en Mathilde Pinault. De gemengde uitrusting (meltonen, snijstenen) en de stenen sporen illustreren pre-industriële bouwmethoden. Hoewel door de eeuwen heen aangepast, behoudt het middeleeuwse kenmerken, zoals het ontbreken van een gestandaardiseerd plan, typisch van prestaties voorafgaand aan de moderne techniek.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen