Periode van Romeinse bezetting Ier–Ve siècle apr. J.-C. (≈ 550)
Bouw en gebruik van villa's.
1975
Indeling van de resten
Indeling van de resten 1975 (≈ 1975)
Bescherming van kadastrale percelen B 54, 57, 430.
2024
Aanvullende registratie
Aanvullende registratie 2024 (≈ 2024)
Pakket B 1074 als archeologische site.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kadastrale grond die de resten van een Romeinse villa bevat (Box B 54, 57, 430): indeling bij decreet van 7 januari 1975; Pakket B 1074 van de archeologische vindplaats, volledig, overeenkomstig het bij het decreet gevoegde plan: inschrijving bij beschikking van 4 oktober 2024
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald
De brontekst vermeldt geen specifieke actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Gallo-Romeinse villa van Plassac is een verzameling archeologische overblijfselen die een Romeinse bezetting tussen de 1e en 5e eeuw n.Chr. verklaren. Deze overblijfselen, ontdekt nabij de huidige plaats van de kerk en de Gironde, onthullen het bestaan van drie verschillende villa's, typisch voor Gallo-Romeinse landelijke nederzettingen. Hun locatie in de buurt van het estuarium suggereert een activiteit gerelateerd aan rivierhandel en landbouw, kenmerkend voor de aristocratische domeinen van de tijd.
Plassac, bekend als het Latijnse Blacciacum, toont een voortdurende disbezetting van de oudheid tot de Middeleeuwen. In de vroege middeleeuwen verhuisde het activiteitencentrum van het dorp naar de hoogten met uitzicht op de rivier, zoals blijkt uit de ontdekking van een schat van Merovingiaanse munten in de 19e eeuw. Gallo-Romeinse villa's, gedeeltelijk opgegraven, zijn nu beschermd als historisch monument, met percelen geclassificeerd in 1975 en andere vermeld in 2024.
De archeologische site is geïntegreerd in het lokale landschap, waar de wijnbouwactiviteit (AOC Côtes-de-blaye) en de nabijheid van het estuarium de economische geschiedenis van Plassac hebben gevormd. De overblijfselen, zichtbaar in het museum van de site, bieden een licht op het landelijke leven en de handel in Roman Aquitaine, tussen het Bovenrijk en het Nederrijk. Hun behoud illustreert het erfgoed belang van Gallo-Romeinse sporen in Zuid-West Frankrijk.
De kerk van Petrus, herbouwd in 1883, is gedeeltelijk gebouwd op de locatie van een van de villa's, met de nadruk op de superpositie van de tijdperken. De bas-Plassac, rond de haven, beleefde intense maritieme activiteit in de 17e Dit contrast tussen oud erfgoed en moderne havendynamiek kenmerkt de historische identiteit van de gemeente.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen