Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse villa van Saint Ulrich, gelegen in Dolving en Moezel (Grote Oost), is een belangrijke archeologische site daterend uit de 1e tot de 4e eeuw. Het werd ontdekt tussen 1894 en 1897 door de Duitse archeoloog Karl Wichmann toen het na het Verdrag van Frankfurt (1871) aan Elzas-Lorraine werd gehecht. De daaropvolgende opgravingen, uitgevoerd door Marcel Lutz tussen 1967 en 1983, onthulden een landgoed van meer dan 200 hectare, waaronder een pars urbana (residentie) en een pars rustica (landbouwgebouwen). De villa is een historisch monument in 1988 en wordt beschouwd als een van de grootste Galliërs, met overblijfselen van thermale baden, een peristyle, en een fanum gewijd aan Apollo en Sirona.

Het landgoed, strategisch en welvarend, was gelegen nabij de Metz-Strasbourg weg en de oude stad Pons Saravi (Sarrebourg). De piek dateert uit de late 1e eeuw, met belangrijke uitbreidingen tot de 2e eeuw, inclusief peristyle vleugels en thermale baden. De opgravingen onthulden opmerkelijke objecten: gesigilleerde keramiek, fresco's, een paardenkop in witte aarde (waarschijnlijk Epona), en munten uit het Hadriaanse tijdperk. De site, gedeeltelijk verwoest door plunderingen in de 19e eeuw, herbergt ook een Merovingiaanse necropolis en sporen van een middeleeuwse religieuze vestiging (IXe eeuw).

De architectuur van de villa, van mediterrane plan, verschilt van de lokale modellen van Gallië van Oost, wat een directe invloed van Rome of Griekenland suggereert. De Gallische elites, zoals die van de stad van de Mediomatrics, namen dit model snel aan om hun status weer te geven. De slecht gedateerde daling van de site kan gerelateerd zijn aan de invasies van de vierde eeuw, hoewel sommige structuren hebben bestaan. Vandaag de dag in handen van de Moezelafdeling, de villa, gesloten sinds de jaren 2010, wacht een restauratie na het werk begonnen in 2012.

De opgravingen onthulden ook een fanum (inheems heiligdom) gebouwd rond 115-120 in de buurt van een wonderbaarlijke bron, evenals een tweede landbouwvilla op 300 meter afstand. Archeologisch materiaal, bewaard in het Saarburg Museum, omvat fibula, glasfragmenten en ijzergereedschappen. Ceramologische studies hebben het mogelijk gemaakt om precies bepaalde fasen, zoals de pre-vlaviaanse bezetting (de heerschappijen van Claude en Nero) te dateren. Ondanks het belang ervan blijft de site onbekend vanwege onzichtbare oude opgravingen en het gebrek aan recente ontwikkeling.

Externe links